विविध-विधा
ठिक्कको मै छु नि
तिम्ले मलाई सोजो ठानेको लाटो छैन मेरो ।
मलाइ थाहा छ तिमी बाहेक बाटो छैन मेरो ।
माया गर्छु भनेको तिम्लाइ ,
के वाल्ल पर्छ्यौ,
पिरतिमा अन्त दाग टाटो छैन मेरो ।।
धेरै धन भएको नखोज तिमी ,
ठिक्कको मै छु नि,
न झुपडी न महल आएर हेर सिमेन्टी घर छ
टाली टाली लगाएको भाटो छैन मेरो ।।
तिम्लाइ रानी बनाइ राखौला,
घाँसपात अनि दाउरा गर्नु पर्दैन,
खन्नु पर्दैन बारि,
झारपात गोड्नु पर्ने पाटो छैन मेरो ।।
बेलैमा होस गर ,मेरो बन तिमी,
कमाको छु पर्देशमा,राम्रै लाउली मीठो खाउली ,
जांतो पिन्न बिहानमा आटो छैन मेरो ।।
निष्ठुरीलाइ सम्झिएर किन रुनु म
छोड्नेले चटक्क छाडि गइ
निष्ठुरीलाइ सम्झिएर किन रुनु म ,
उस्कै तस्बिर यो छातीमा,
पलपल सजाएर किन छुनु म ।।
कति माया गर्छु, उस्लाइ के था,२
रातभरी ननिदाइ उस्को यादमा किन हुनु म ।।
जब बिहानिको लाली चढ्थ्यो नि,
म उसैलाइ सम्झिन्थे ,२
अब उस्कै निम्ति सपना किन बुनु म ।।
त्यही बैगुनिलाइ जति सम्झन्छु,२
त्यति धेरै यादहरु,
अब उस्कै यादलाइ किन दुनु म ।।
परेली ओभाउदै गर्छ, आँसु बग्दै गर्छ,२
सम्हाल्न खोज्छ ती डिलहरु परेलीका,
व्यर्थ भो, अब सिरानी आँसुले किन धुनु म ।।
के जानू मन्दिर भगवान हराएपछि
एक दिन त्यो नराम्ररी हेर बजारिन्छदङ्ग पर्न बाँकी थियो
प्रीत थियो गाढा तर रंग भर्न बाँकी थियो
जोड्दा मुटु खुसी थियौ दङ्ग पर्न बाँकी थियो
ढुक्ढुक् गर्दै चल्दै थियो जोडिएको हाम्रो मुटु
रक्त संचार हुदै गर्दा उमङ्ग लिन बाँकी थियो
दैव लाग्यो कतैबाट थाहा छैन के नियतिले
झट्का दिई एका-एक झसङ्ग पारिदियो
खै कसरी बाँच्ने होला फेरि मुटु छुटाएर
आफ्नै रुपको ऐना हेर्दै छ्याङ्ग हुन बाँकी थियो
ए नियति किन ठग्छौ लाज मानी भागि देउन
कसम थियो अतितमा सँगै मर्न बाँकी रह्यो l
जिन्दगीमा धेरै थरी गजल बनाएँ
ओढार मै बास होस झुप्रामा किन,
पित्तल पनि सुनजस्तै टल्किएको देखेँ आज
भन्न त भने हुँला टाढा जान नजिक नआउन पनि
हृदयमा माया भए पुष्प गुच्छा चढाइदिनु
आमाको आँखामा आँसु, झारिन्छन कतिञ्जेल ?
तीर्थ ब्रत गरेर पुण्य नहुँदो रै’छ
एक)
कति पीडा सधैं, हाँस्नु अब तिमी
१)
मैले भन्न जानिन कि, शब्द छान्न जानिन कि,
मापन गर्न कसैको, अडर हुन्थ्यो भने