आमाको आँखामा आँसु, झारिन्छन कतिञ्जेल ?
बिदेशमा नेपालीहरू सधैं, मारिन्छन कतिञ्जेल ?
पलायन रोकिएन स्वदेशमै रोजगारी भएन भने,
दलालीबाट अँझै अलपत्र, पारिन्छन कतिञ्जेल ?
पैसाको मुठा हुन्छ भनी, राम्रो कमाई हुन्छ भनी,
चेलिबेटीलाई समुद्रापारि, तारिन्छन कतिञ्जेल ?
गाउँघर सबै शुन्य बनाई युवा जति मुग्लानतिर,
विवशताले युवाशक्तिहरू, सारिन्छन कतिञ्जेल?
बिना कामका पार्टी नेताहरू सोचिएन भने बेलैमा,
विकासको बाटोमा अँझै पछि, हारिन्छन कतिञ्जेल?
बुढागाउँ, रोल्पा