विविध-विधा

अब त्यो दिन खास हुनेछ
दैलो अगाडि हरियो बास हुनेछ !!!
फुक्दै बड्छन संख मलामी
काधमा मेरो लास हुनेछ !!!

गजल

हिजो आज तिम्रो नाम मैले जप्न छाडि सके
बिशेषण काली नाम मैले थप्न छाडि सके

साचो माया दिदा खेरी झुटो कुरा हुन्छ भने
तिम्रो लागि सत्य साक्षी मैले बक्न छाडि सके

भोक तिर्खा सबै दिए जुनतारा आदी सबै
जुनी जुनी भोग्नी पिडा मैले खप्न छाडि सके

फेरी फेरी प्रेमी साट्नी तिम्रो चाल देखी सके
कुरा गर्नी कला तिम्रो मैले टप्न छाडि सके

सङघर्षले पद छाडि अन्तै गछ्न गए पछी
देबलमा तिम्रो नाम मैले कप्न छाडि सके

त्यति सरल कहाँ रैछ, जिन्दगीको यात्रा हजुर
सम्हालिनै गाह्रो यहाँ, भयो अनेक जात्रा हजुर

जिन्दगीको लक्ष्य भेट्न, म हतारिदै हिडें पनि
अवरोधका डाँडाहरू, भेटें कत्रा-कत्रा हजुर

तिम्रै छेउ बसि गजल कोर्दै छु
रिसाए जस्तो गरि तिम्रो मन चोर्दै छु ! !
तिमी हेर्र्दैछौ पारी डाँडा
म नदेखे झै गरि तिमिलाई नै हैर्दै छु ! !
************************
याद आउछ झलझली संगै खेली खाएको
घरपारी रानि वनमा घाँस काट्न गएको ! !
त्यो दिन त्यो क्षण अझै ताजै छ
मादल बजाइ झ्याउरे गित गाएको ! !
*************************
लुकि छिपी लाको मायाँ थियो धेरै प्यारो
त्यहि मायाँ छुट्यो आज भुल्न भयो गार्हो !!
कुनै दिन ढुंगालाई देवता सम्झी पुजेको छु
खै आज किन हो देवता संग म हार्यो ! !
****************
नेरुता मोक्तान
रामेछाप

हाल बिरानो मुलुक

उसले भन्यो रे, मैले पिउँछु र गजल लेख्छु
के थाहा उसलाई, मुटु सिउँछु र गजल लेख्छु

मार्न त मलाई यहाँ उद्यत छन् मान्छेहरू
मरेरै पनि भोगाईमा जिउँछु र गजल लेख्छु

ए नशा त बिना कुनै नशा छैन!
तेरो मन्जुरी बिना सजायको मजा छैन!
मस्तिष्कलाई छेडेर कहाँ पुगाउछस् त?
यहाँ तेरो जस्तो कसैको कथा छैन !

एक

हामी कहाँ शौन्दर्यले भरिपूर्ण प्रकृति धेरै छन्
प्रकृतिसँगै चाख लाग्दो रमाइलो संस्कृति धेरै छन्
भाङ्ग्राको टोपीलाई गुएँलाको फूल त नभनौं
बिडम्बना हामी कहाँ कृतिभन्दा बिकृति धेरै छन्

हार हो यो, जित हो यो जिन्दगी
स्वच्छ माया प्रीत हो यो जिन्दगी

हाँस्छ कैले रुन्छ कैले आत्तिदै
घाम पानी शित हो यो जिन्दगी

विपतीमा कसैले बास दिएन
याे सरकारले राहत खास दिएन ।।

प्रभुकाे महिमा गाएर के पाएँ
ईश्वरले पनि बाँच्ने अास दिएन ।।

मुटुमाथि ढुंगा राखी बाँच्नै प्रर्ने कस्तो जीवन
परेलीमै आँशु रोकी हाँस्नै प्रर्ने कस्तो जीवन,

हिँड्दा हिड्दै गोरेटो यो टुङ्गिए झैँ लाग्दा पनि
जिन्दगीको रंगमंच नाच्नै पर्ने कस्तो जीवन

एक

मध्येबाटोमा छोडी जाने मित्रलाई सलाम
मनसँग खेलेर हाँस्ने मायालाई सलाम
हरेकपल मनसँग प्रयोग गरी,
अनुभवको पाठ सिकाउने जीवनलाई सलाम

याे जिन्दगी हतारकाे लागि हैन
याे जवानी बजारको लागि हैन ।।

अाे ! प्रियसी म मस्यौदा लेख्दै छु
याे एजेन्डा सरकारको लागि हैन ।।

थाहा नपाअाेस् कुनै मिडियाले
हाम्रो माया पत्रकारको लागि हैन ।।

अाउ मेराे जिन्दगीमा याम बनेर
हैन ताजा समाचारकाे लागि हैन ।।

******
विक्रम पवन
बेथान- ४- रामेछाप

तिम्ले मिठाे बाेलेपछि तिम्रै भएँ जस्ताे लाग्याे
बाइ भनी छुटेपछि मलाई कस्ताे कस्ताे लाग्याे
……
सँगै हुँदा दुरी नजिक माया पनि गाढा हुन्छन्
भन्दै हिँड्नु हुन्न जाति उस्काे माया सस्तो लाग्याे
……
भित्र भित्रै गड्दैछ झन् विरहका घाउहरू
धेरै बर्ष बाँच्दैन याे जिन्दगानी यस्ताे लाग्याे
……
हृदयामा तँलाई राख्ने ठाउँ छैन भन्नू तर
पवनकाे बिन्ती याे छ नभनी द्याै भत्ताे लाग्याे
****
विक्रम पवन
बेथान -४ – रामेछाप
२०७२/०४/१५ गते । उदयपुर

हिन्दू थियो, ऊ मुसलमान भएछ
भन्यो, अल्लाहको अपमान भएछ ।

सोचिरहन्छ कसरी देश बनाउने
बाइस, चौबीसको जवान भएछ ।

बाँच्नको लागि केही गर्नु पर्छ यहाँ
साँच्चि गरिब भोक-भोकै मर्नु पर्छ यहाँ

पसिनाले गर्हो भिजाउदै मानो उब्जाउछ
त्यही पनि साहुलाई लगान भर्नु पर्छ यहाँ

एक

कहिल्यै उजागर नहुने भबिष्य रहेछौ तिमी
क्षितिज त बरु देखिन्छ अदृश्य रहेछौ तिमी
पगाल्न सके ढुङ्गा बरु बोल्छ रे साहिँली
अनुत्तरित अनुत्तरित रहश्य रहेछौ तिमी ।

तिम्रो एक मुस्कानले शहर खलबल बनाइदियो
बारम्बार याद आउने कस्तो तलतल बनाइदियो

जताततै एउटै चर्चा सुनिन्छ बजारमा
विषयवस्तु एउटै थियो ठुलै छलफल बनाइदियो

खहरेंखोला त्यो बगरमाझैं सुक्न हुन्न कहिल्यै
जिन्दगीलाई धिक्कार्दै आफै थुक्न हुन्न कहिल्यै

शिर लुकाई दुनियाँ सामु हाँसेर हिंड बरु तिमी
काँडा बनी कसैको दिल्मा दुख्न्न हुन्न कहिल्यै

तिमीसगँ हुने प्रेमको बात नै रमाइलो
सोर्ह वर्षे जवानीको मात नै रमाइलो

औंशीका रात भए प्रिय मलाई
तिम्रो समिप हुदा यो रात नै रमाइलो