Skip to content

विविध-विधा

मनको कुरा

तिमि संग मनको कुरा गर्नु थियो सानु,
सिंगो जीवन संगै बाँची मर्नु थियो सानु।

जीवन हो महासागर यसको अन्त्य कहिँ छैन
दुवै मिली जिबन सागर तर्नु थियो सानु।।

जिन्दगीको फूलबारीमा सुगन्धित सुवास छर्दै
मुस्काउदै फुल्नु अनि झर्नु थियो सानु।।

अधुरो छ तिमि बिना दुनिया मेरो जताततै
सम्बन्धले खाडलहरू, भर्नु थियो सानु।।

एक अर्काको सहारामा चलेको छ दुनिया यो
मलाइ पनि तिम्रै भर पर्नु थियो सानु।।

तीन हाइकु

मेरा नजरहरुमा अमिट बनेका,
बगैंचाका सुन्दर हरेक फूलहरुले
तिम्रै प्रतिबिम्बको आभास दिन्छ ||१||

मेरो हरेक चाहनाको तृप्ती अघि,
गहिरो तृष्णा र मिठो बाडुल्की बनी
तिम्रा झझल्कोहरु आईरहन्छ ||२||

मन र जीबनबाट दिनभरी टाढा रहेर,
आफ्नैसुरमा कता हराएको यो मन,
रातभरी तिम्रै साथमा रमाईरहन्छ ||३||

२०७२ तिमी

दुईहजार बहत्तर तिमी काल बनी किन आयौ ?
हजारौको ज्यान लिने साल बनी किन आयौ ?

सयौं फूलका थुङ्गाहरूले”सजिएको मेरो देशमा
बिनासकारी त्यो समुद्री छाल बनी किन आयौ ?

आगो बल्दैछ

जातीय हिंसा दन्केर आगो बल्दैछ
कठै ! मेरो देश खै कसरी चल्दैछ

आमा, कति बोकूँ छातीमा देशको माया
जिउँदै तिम्रो छोरो सडकमा जल्दैछ

कसरी मुस्कुराउन् लुम्बिनी, सगरमाथा ?
छिमेकीले कालापानी, सुस्ता छल्दैछ

तीन मुक्तक (ढुङ्गा पूजा किन)

(१)ढुङ्गा किन पुज्छ

ढुङ्गा किन पुज्छ मान्छे धैर्यताको मूर्ति ठानी
फूलपाती छर्छ मान्छे मौनताको मूर्ति जानी
प्रत्यक्ष भै मूल्याङ्कन यदि कोही गर्छ भने
के नै हात लाग्छ होला शून्यताकी महारानी

कति बद्’नाम हुनेछौ”

कति बद्’नाम हुनेछौ म जस्तै, तिमी पनि एक दिन
धुरु धुरु रुनेछौ म जस्तै, तिमी पनि एक दिन

मेरोनाम मेटाउन जति कोशिस गरतिमि बचुन्जेल
आँशुले मुख धुनेछौ म जस्तै, तिमी पनि एक दिन

पानी लगाउथेँ खेतमा

पानी लगाउथेँ खेतमा कुलो सोझ्याएर
मुसो छिर्थ्यो कसै गरि दुलो सोझ्याएर

पुरानो घर थियो औधी धुवा हुने हेर
वल्ल ढुक्क भएको छ चुलो सोझ्याएर

पहिले काँ थ्यो र यार सलाइ न लाइटर
आगो बाल्थिम चकमकले झुलो सोझ्याएर

दुई मुक्तक (जो कोहीले सक्दैनन्)

एक

जो कोहीले सक्दैनन् डान्से बन्नलाई
थोरै मात्र सफल छन् मान्छे बन्नलाई
एता झोल उता चोक्टा पारे यसै हुन्छ
सजिलो छैन हजुर भान्से बन्नलाई !

YagyaPrasadGiri

कसैलाई विश्वास गर्दा

कसैलाई विश्वास गर्दा, म धोका खाएको मान्छे;
सरल हृदयको कारण, हुँ दुख पाएको मान्छे ।

बनिन सभ्य मनमा द्वेष, र ओठमा हाँसो लिई;
त्यसैले सभ्य समाजमा, अट्दै नअटाएको मान्छे ।

सावधान मित्र ! छुरा बोकी, चिप्लाकुरा गर्नेसँग;
म त मेरै कमजोरीले, सर्वश्व गुमाएको मान्छे ।

बहन देउन

मनको भावलाई वहन देउन!
नसर्माइ अधर रहन देउन!

नभुल्नु तिमी बाहिर कतै,
डुबेर मनलाई सहन देउन!

चोखो मायालाई नलुकाई राख,
झरेपनी आशु झर्न देउन!

रुदारुदै हासेको थाहै नहोस् ,
ख्याल ख्यालैमा जिउन देउन!

बताइदेउ ससारलाई तिम्रो कोमलता,
अर्पेर सहजै जीवन देउन!

गजल (जाग्नुहओस पिँढीभरि घामैघाम भो सरकार)

हत्या हिम्सा बलत्कार खुलेआम भो सरकार
बुद्धको यो देश किन बदनाम भो सरकार

ज्यान लिन तुल्लेकाछन् तिम्रा सुरक्षाकर्मीहरू
हेर्नुस् हाम्रो शरीरभरि निलडाम भो सरकार

इन्द्रेणीको तरंग मैले”


इन्द्रेणीको तरंग मैले छर्न सकिन तिम्रो लागि
त्यो ओठ्मा हाँसो खुशी भर्न सकिन तिम्रो लागि

यो मुटुको ढुक्ढुकिमा तिम्रै नाम लेखेर पनि
दु:ख पिडा जिन्दगिमा हर्न सकिन तिम्रो लागि”