आजभोलि के भो मलाई
आजभोलि के भो मलाई गुडुगुडूँ लाग्छ
पुतलीको पंख चोरी भुरभुर उडूँ लाग्छ
उसले हेरेदेखि मायाले बेरेदेखि
हाम्रो सम्बन्धमा दुनियाँले केरेदेखि
पिरतीको आगोमा त्यसैत्यसै सल्कूँ लाग्छ
चन्द्रमाको ज्योति चोरी टलटल टल्कूँ लाग्छ
कविता
जुनकी छाँया
पिरतीमा औकात खोज्ने सुनकी माया रैछौ तिमी
बादलुमा हराई हाल्ने जुनकी छाँया रैछौ तिमी
हेरिरहँदा शीतल दिन्छौ छुन खोज्दा टाढा भाग्ने
पराई हौ कि आफ्नै तिमी रिसाएनी माया लाग्ने
मातृमायाँ
न्यानु वात्सल्यले जन्म भो देहको
धर्म संस्कारको ज्ञानले सिन्चियो
देवता जीवकी स्नेह गंगासरी
मातृमायाँ मिठो संझना मन्जरी ।।१।।
मतिरै आइरहेछन
तिम्रो समथर भूगोल जस्तै,
फराकिलो मनको फूलबारीमा,
रंगिन सपनाका फूलहरुले सजिएर,
मेची किनारमा बहकिने शीतल पवन झैं,
शान्त र सुम्य भावनारुका लहरहरु,
मतिरै आइरहेछन, अँझै नजिक नजिक !Read More »मतिरै आइरहेछन
मेरो मायाको हिसाब स्वर्गमा दिनु छ
म केवल चिच्याउदिन
मेरा अन्तरङ्गहरू थर्थराइरहेछ्न
विश्वास अनि मौनता
लगाव अनि झुकाव
वायु पङ्खी घोडाको रेश जस्तोRead More »मेरो मायाको हिसाब स्वर्गमा दिनु छ
सरकारसँग अनुरोध
कोरोना तिमी महामारी हौ
या महाआतङ्ककारी
मैले बुझ्नै सकिन
तिम्रो जन्मसँगै
संसारभर कोरोना आतङ्कRead More »सरकारसँग अनुरोध
यति मिठो मुस्कान दियौ तिमीले मलाई
टाढा थियौँ पहिले हामी नजिक हुँदै आयौँ
ढाक्रे जिवन
भिरेर दुःखको गहना आफ्नो मनमा।
अनन्त यात्रामै टुङ्गो विहिन यात्री भई।।
मन निसासिदो हुन्छ एक्लो हुदा वनमा।
दुखको आँसु पिउँदै क्षण क्षणमै मन रोई।।
गरीव कोखमा वास मात्रै लिएँ ।
विचार सधै उच्च थियो के गर्नु मैले ।।
मुटुको व्यथाको स्पर्शको अनुभुती मस्तिस्कलाई दिए ।
शिशु अवस्थामै टुहुरो भई कष्ट छ जहिले ।
भई दियो गहना मेरो ढाकर तोक्मा ।
गुजार्नु छ जिवन मैले ढाकर तोक्मा लिई ।।
जुर्दैन भाग्य कहिल्यै अभागी कोखमा।
मनको ज्वाला फाट्यो दुखमा आँसु पिई।।
भन्छन कोहि अबुझ मलाई ढाक्रे जिवन।
ढाकरको माध्यमले जिवन गुजार्नु छ मैले।।
दुखिया जिवनमा सर छैन अब हुँदा नि निधन।
आकाशभन्दा माथि पर्छ क्षितिजभन्दा पर
हाम्रा चेलीहरू अरु हेरि
मेरो देशजिन्दगी
हिजो आज त जिन्दगीपनि भएको छ,
हिसाब नमिलेको बिजगणित जस्तो
नदिले छोडेको किनारा जस्तो
कतै सबैथोक भए जस्तो,
कतै केहिपनि नभए जस्तो।
जिन्दगी भएको छ,
भुकम्प पछिको भग्नावशेष जस्तो
पानी नपाएर छटपटाएको माछा जस्तो,
अथवा,
कयौ दिन खाना नपाएको मान्छेले भर्खर खाना खान पाएर खुसी भए जस्तो,
कतै सबैथोक भए जस्तो,
कतै केहिपनि नभए जस्तो।
सोच्दै गर्दा थाहापाए,
कसैको साथ बिना खास नहुने रैछ जिन्दगी,
सधै भरी एकै नास नहुने रैछ जिन्दगी।
कहिलेकाही त
जिन्दगीको खेलमा,
सपना पनि क्षणभरमै तुहिदो रैछन्,
काल संगै रहरहरु पनि टुट्दा रैछन्,
उमेर पाक्दै गर्दा आफन्त हरु पनि टाढिने रैछन्।
परिवर्तन
लुरे डूरे मूसो लुसुलुसु पुगिगो सदनमा
भयो हात्ती भुँडे चमक पनि आयो बदनमा
थिए नाँगा गोडा अब त चढिगो बाहन महाँ
बन्यो अर्कै जाती कसरी झरनु भूमीतलमा
निमुखा गोल्ढ्याँग्रा गरीब भिखमंगा संग गइ
यीनै मेरा साथी भनि किन दबिनु तल भई
भनी पाँचै तारे छिरी डुबन गो बोतल महाँ
चढ्याे इन्द्रै आशन कसरी झरनु भूमीतलमा
फुटेका हात् खुट्टा ठस ठस गन्हाउने शरीर त्याे
बन्याे कल्कलाउँदाे शरीर, अनि काेमल बदन भाे
बस्याे बानी सोझो सदन चढी छिर्ने ढुकुटीमा
भयो मान्ने गुन्ने कसरी झरनु भूमीतलमा
सबैले था पाए पहिरन सबै फुस्किइ सक्यो ।
लज्जा, घृणा सक्यो अब त नकचरोपन् छिरी सक्यो
प्रचन्ड घामको रापमुनि
बाउ अमेरिका भन्थे आमा ती चीनकी अरे
चन्द्रमाको शीतल वादल वर पीपलको छाया