IMG_20210127_141242

भिरेर दुःखको गहना आफ्नो मनमा।
अनन्त यात्रामै टुङ्गो विहिन यात्री भई।।
मन निसासिदो हुन्छ एक्लो हुदा वनमा।
दुखको आँसु पिउँदै क्षण क्षणमै मन रोई।।

गरीव कोखमा वास मात्रै लिएँ ।
विचार सधै उच्च थियो के गर्नु मैले ।।
मुटुको व्यथाको स्पर्शको अनुभुती मस्तिस्कलाई दिए ।
शिशु अवस्थामै टुहुरो भई कष्ट छ जहिले ।

भई दियो गहना मेरो ढाकर तोक्मा ।
गुजार्नु छ जिवन मैले ढाकर तोक्मा लिई ।।
जुर्दैन भाग्य कहिल्यै अभागी कोखमा।
मनको ज्वाला फाट्यो दुखमा आँसु पिई।।

भन्छन कोहि अबुझ मलाई ढाक्रे जिवन।
ढाकरको माध्यमले जिवन गुजार्नु छ मैले।।
दुखिया जिवनमा सर छैन अब हुँदा नि निधन।
चर्केको सिमा जोड दिने गरी जाँदैछ अहिले ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *