Skip to content

विविध-विधा

DineshNeupane-02

तिमीसँग दाँज्ने

तिमीसँग दाँज्ने अर्को सुःख भेट्दिन
तिमीलाई घृणा गर्नुको कुनै तुक् भेट्दिन
हो आमा तिमी भए संसार भुलिदिन्छु
तिम्रो काखमा बेरिँदा अर्को कुनै दुःख भेट्दिन ।

दिनेश न्यौपाने
दाङ

धरोधर्म बा !

धरोधर्म बा ! म मागी बिहे हैन भगाएर ल्याँउछु
विश्वास नलागे हजुरलाई जातगोत्र सबै मगाएर ल्याँउछु

थाप्लामा ऋणको बोझ उठाउनुभन्दा
बरु बा हजुरको इज्जत बचाएर ल्याँउछु

वाह ! गज़लकार

टुक्रा-टुक्री जोड्न जान्यौ वाह ! गजलकार
चोर्नै ठुलो धर्म ठान्यौ वाह ! गजलकार

लय बग्छ उकालोमा भाव खहरे झैँ
अरुको चैं खुट्टा तान्यौ वाह ! गजलकार

छ मैना भो गजल सिक्या बन्छ बिज्ञ आफै
कमाल त्यै पैसा मान्यौ वाह ! गजलकार

झलमल सृष्टि अनि जून तारा

झलमल सृष्टि अनि जून तारा घाम हाम्रो
मान्छेभित्र मान्छे भए अल्लाह, साई, राम हाम्रो

दु:ख भित्र सुख लुक्छ सुख भेट्न दु:ख गर्नु,
हाँसी हाँसी दु:ख झेले चारै ऋतु याम हाम्रो

मेरो चिता फुलै फूलले

मेरो चिता फुलै फूलले सजिएको हुदाखेरि
सबका आँखा रसाउँदाहुन मेरी उनी रुदाखेरि ।

मेरो प्राण मेरो भाग्य तिमीनै हौभन्दा भन्दै
भक्कानिदै ढल्छिंन होला शिरको सिन्दुर धुदाखेरी ।

दुई मुक्तक (युग मुक्तक)

तिमीलाई पूज्ने भीडलाई रोक्न बाँध हाल्न सक्दिन म
तिमीलाई भगवान मानेर खुट्टामा छाँद हाल्न सक्दिन म
अन्धविश्वासको भीरबाट गुल्टिने मन छैन मलाई
राम राम त भन्न सकूँला तर काँध हाल्न सक्दिन म

अरु-मर्दा भने श्रद्धाञ्जली

अरु-मर्दा भने श्रद्धाञ्जलि दिएर टार्छु म
तिमी मर्दा भने जीवनभर आँसु झार्छु म

आँसुले मात्र तिम्रो गुन चुकाएर सकिन्न
त्यसैले तेह्र तेह्र दिन नून तेल बार्छु म

तिम्रै लागि रचिएका गीत

तिम्रै लागि रचिएका गीत गज़ल बिर्स्यौ क्यारे
वियोगले तड्पिएर बस्छ घायल बिर्स्यौ क्यारे

छमछमी नाचेकी थ्यौ सुरिलो त्यो भाकासँगै
झ्याउरेमा बजाएको घिन्ताङ् मादल बिर्स्यौ क्यारे

दश मुक्तकहरु ….!

दश मुक्तकहरु ….!

१,
सपनामा हिमाल चढेको हुन्छु
बिपनामा हिलोमा लडेको हुन्छु
खै के गर्नु नशा हो के हुन्छ हुन्छ
बेहोसी मै बेद पो पढेको हुन्छु !

२,
उही हावा उही हुरी चलेकै छ अझै पनि
तिम्रो यादमा मेरो मुटु जलेकै छ अझै पनि
टाढा गयौ स्वार्थी भयौ के भनौ र मैले अरु
हाँस्न नसके नि दिन ढलेकै छ अझै पनि

३,
प्रदेशमा छु मेरो घर खाली-खाली छ
संधै एक्लै जिएँ रहर खाली-खाली छ
सुख कहाँ देख्नु यो जिन्दगीमा अब
जहाँ हेरौं मेरो नजर खाली-खाली छ !

४,
म छैन यो सहरमा हराएको सूचना हो
एक्लै एक्लै सपनीमा कराएको सूचना हो
नखोज्नु है साथीहरु भूमिगत भएको छु

एकान्तमा धोको फेरि रुन पाए हुन्थ्यो

एकान्तमा धोको फेरि रुन पाए हुन्थ्यो
मनका सारा पिर व्यथा धुन पाए हुन्थ्यो

आफुलाई हात मुख जोड्न गाह्रो भा’छ
तिमी भन्छ्यौ गलाभरी सुन पाए हुन्थ्यो

कोही धनी बन्न खोज्छन् कोही ठुलो बन्न
मेरो इच्छा राम्रो मान्छे हुन पाए हुन्थ्यो

नियतिको काँडा बिझ्छ जहाँ टेके पनि
जिन्दगीको लक्ष्यलाई छुन पाए हुन्थ्यो

अंध्यारोमा डुबेका छन् मेरा दिनरात
संधै शितल ज्योति दिने जून पाए हुन्थ्यो

दलबीर सिंह बराइली ‘घायल’
गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हाल:अबुधाबी,युएई

आँखाभरि साउनको मौसम छोडी गयौ

आँखाभरि साउनको मौसम छोडी गयौ
जाने बेला सान्त्वनाको मल्हम छोडी गयौ

कैले हाँस्छु कैले रुन्छु गुन्जिन्छ त्यै धुन
धड्कनैमा विरहको सरगम छोडी गयौ

झुपटी मै साग सिस्नो कति मिठो थियो
महलको चाहनाले घरजम छोडी गयौ

छोरी सम्झी सिरानीमा

छोरी सम्झी सिरानीमा आशुँ कति झार्‍यौ आमा?
एक्लै हुँदा बलेंसीमा आशुँ कति झार्‍यौ आमा?

‘आमा’ भन्दै बोलाँउदै कहिले आउँछे होला भनी
टोलाएर दोबाटोमा आँशु कति झार्‍यौ आमा?