विविध-विधा

आँखाभित्र गाजलु ती, ओठ लाली रैछ,
वास्ना चल्ने फूल रोप्ने, बोट माली रैछ ।

उन्को मुहार जुनजस्तो, खुल्दै टल्किएको,
मन चन्चल पार्ने उन्को, खोट गाली रैछ ।

मान्छे मान्छेबिचको सद्भाव खै
फलेको हाँगो जस्तै झुकाव खै

गल्ती हुन्छ गल्तीबाटै सिकिन्छ
गल्ती गरेपछिको पश्चताप खै

अर्काको आँशुमा पौडने मित्रहरू
छाति किल्चेर दौडने मित्रहरू
शान्ति सुरक्षाको नारा भो नदेऊ
सर्वस्व मिच्दै चौडने मित्रहरू

आयु बढोस तिम्रो भन्दै मैले पूजा गर्दै थिए
तिम्रो नाममा भगवानलाई फूल प्रसाद भर्दै थिए

अग्निमा होम हाल्दै थियौ लगनगाँठो कस्दै आखिर
जीवन सफल होस् भन्दै, म अक्षता छर्दै थिए

गजलको फसल बनाउछु
लटरम्म हलहल बनाउछु ||

जस्ले पढ्छ गजल हरु मेरा
सबैलाइ पागल बनाउछु ||

यो माटोमा गजल रोप्छु अनी
गजल नै थलथल बनाउछु ||

नपत्याए नपत्याउ तिमि हरु
बालुवालाई चामल बनाउछु ||

तहल्का नै मच्चाई देखाउछु
खैजडी लाइ मादल बनाउछु||

जीतु खड्का गाउले
मोरंग उर्लाबारी

इच्छा पुरा भए तिम्रो, आनन्दले मर्ने थिए
तिम्रो साथ छाड्नु परे, परलोक सर्ने थिए

पिरतीको माला गाँस्न मलाई बोलाएदेखि
हजारौ भीर पाखाको, ओरालो नि झर्ने थिए

महत्व के दिएथेँ टाउको पो टेक्न थाल्यो
खुलेर के बोलेथे अश्लील पो देख्न थाल्यो

गरे जति प्रश्नको जाने जति दिएँ उत्तर
त्यसैलाई समाचार बनाई पो लेख्न थाल्यो

जगतमा नि रगतको नै, जात चलेको छ ।
भित्र भित्रै आक्रोसमा, मान्छे जलेको छ ।

अन्जुलीमा पानी यहाँ, कसैले नि किन्दैन्
र त आज दोबाटोमा, आगो बलेको छ ।

१
कालु गर्छ महेनत जति तर भालुको गुणगान हुन्छ
गोरू ब्याउँदैन आफू तर उसको पनि सन्तान हुन्छ
भित्रभित्रै जतिसुकै अन्तर्घात गरेपनि घुस्घुसेले
दुनियाँको अगाडि त फेरि उही साक्षात भगवान हुन्छ !

रासन पानी महँगो भो, घटाउने कहिले हो ?
दरिन्द्र प्यास गरिबको, हटाउने कहिले हो ?

शान्ति सुन्दर देश हाम्रो, रोजगारको खानी
गाउ र शहरयो विकाश, बनाउने कहिले हो ?

अंगालोमा बाँधिएर बस्न पाए हुन्थ्यो ,
कहिलेकाही तिम्रो काखमा खस्न पाए हुन्थ्यो ।
तडपिएर कति बस्नु सम्झिएर तिमीलाई ,
सधैँभरि तिम्रो दिलमा पस्न पाए हुन्थ्यो ।

देव्रे आँखा फरफरायो के हुने हो फेरि
पूरै शरीर थरथरायो के हुने हो फेरि

हुकुचिलले कराएर कुलच्छिन भो सधैं
भ्यागुतो नि टरटरायो के हुने हो फेरि

अँध्यारो यो जिन्दगीमा जून उदाएन
अँश्रुधारा बगिरहे आँखा ओभाएन

यो आँशुले लपक्कै भो आज लज्जावती
मिर्मिरेले शीत पोख्यो रोयो लजाएन

भित्र भित्रै धोका दिने वफादारलाई देखेको छु
बगलीमा छुरा बोक्ने सदाचारलाई देखेको छु

सिर्जनालाई चोरी गर्दै राखेकाछन् नाम आफ्नै
यस्ता जाली छद्मभेषी गलकारलाई देखेको छु