विविध-विधा

प्रीत टाढियो यो प्रवासले
मीत टाढियो यो प्रवासले

रीत फेरियो जन्मभूमिको
नीत टाढियो यो प्रवासले

बात गर्छौ चोटिला के भा छ तिमीलाई
नजर छन् रसिला के भा छ तिमीलाई

फूल फुल्ने बेलामा, फक्रिने बेलामा
ए फूलकी कोपिला के भा छ तिमीलाई

हुने जति आफ्ना मान्ने मान्छे मान्छे होइनन्
नहुने सब पराई ठान्ने मान्छे मान्छे होइनन्

दुःख पर्दा आफ्ना जति खोजी गुहार्दै हिड्ने,
सुखमा खास खास छान्ने मान्छे मान्छे होइनन्

दाइलेभन्दा भाइले, बित्ता नाप्दा पहिले
छिमेकीले साँध मिची, कित्ता नाप्दा अहिले

घरभित्रै झगडा छ, फूल अघि कि चल्ला
संघीयता र हकको, चिठ्ठा थाप्दा अहिले

सन्तानको निम्ति परेली, रुझाउछिन् आमा
हाँसो सुम्पिएर पीडा, लुकाउँछिन् आमा

घाम पानी झरी बादल्, प्रवाह नगरी
जसोतसो दिन्मा दुई छाक्, जुटाउछिन् आमा

महल छैन छत् मा, छानो थिएन।
म सँग साँझ खाने, दानो थिएन।

सहन शक्ति धेरै, राखेर बाँचें,
हृदय को दुखाई, सानो थिएन।

शहर पसें गाउँमा आफ्नै खेत घर हुँदा
खुशी त उतै रहेछ बाआमाको भर हुँदा

म आएको पहिलो रात यति त रोइन
त्यै रात आमाको निद हराएको खबर हुँदा

कलममा पनि अब धार जरुरी छ
कलमसामु बन्दुकको हार जरुरी छ

बलियाकै हालीमुहाली यहाँ सधैं
उनीहरुको दुई? हाम्रो चार जरुरी छ

आफ्नो या विरानो तिमीलाई खै मैले के सोचेँ अनायासै कोमल आफ्नो भावनाहरू पोखेँ नजिक हुने… Read More »के सोचेँ मैले

सधैँ दुख्ने मनसँग के गुनासा गरौँ खै
सधैँ बग्ने आँसुसँग के दुखेसा गरौँ खै

डढेलोले खाक भएको वन जस्तो यो मन
वसन्त आई पल्लवित हुने के आशा गरौँ खै

कर्कलोको पानी जस्तो आफै छ अस्थिर यो मन
कोही आई बास बस्ने के भरोसा गरौँ खै

प्रभो ! तिमी छौ सबका सहारा
तिमीबिना छैन कतै किनारा

अतालिएको छु निकास खोजी
सहाय मेरो बन हे ! पियारा

यता वनको चरी वनैमा निसास्सिएको खबर छ
उता धनको चरी धनैमा निसास्सिएको खबर छ
तिमी नै भन काली कहाँ कहाँ मात्र पुगोस यो मनिष
आफ्नै मनको चरी मनैमा निसास्सिएको खबर छ

१) वाम एकता भने पनि

वाम एकता भने पनि धेरै वाम छुटिरहे
जति विकास भने पनि देश लुट्नेले लुटिरहे
भोट जित्नलाई वहानामा जति सक्यो बोले हुन्छ
धान काट्नेले काटिसके गह्रामा त ठुटिरहे

मुक्तक

जुन, तारा यो आकाश सब झर्छ एक दिन
पालै पालो सबैको कोटा पर्छ एक दिन
हजुरबाले आशीर्वादमा चिरञ्जीवी दिनु भो,
थाहाँ हुदा हुदै मेरो नाति पनि मर्छ एक दिन

मनिष सुबेदी

गयो भत्ता पचायो मात्र ताली बजाएको छ
देशको आन्दानी छैन केही महंगी बढाएको छ

देश बनाउँछु भनेर भोट खाएर गएको नेता
काठमाडौँमा आफूलाई ठुलो महल बनाएको छ

कैलेकाँही जित हैन हारमा पनि हाँस्छु म
जस्तोसुकै परिआए सारमा पनि हाँस्छु म
मनै त हो ठूलो के को धुलो केको मैलो है
त्यसैले त खुकुरीको मारमा पनि हाँस्छु म

चित्कारले मुर्दा उठछ, पत्याउनु नपत्याउनु
ग्रहणले क्षितिज लुट्छ, पत्याउनु नपत्याउनु

नयनबाट अस्रुधारा, झर्दा वर्षा भेल जस्तै
प्यासी सिरानीले कुट्छ, पत्याउनु नपत्याउनु

प्रेम स्वच्छ दिलबाट आउँछ
शिष्टता सरलता सिकाउँछ

प्रेम राख्छ मनमा सुभावना
प्रेम दुख्दछ न ता दुखाउँछ