editor
१.
जिन्दगी आँसुको पोखरी झैं भयो
आऊ दिलबाट तिम्रो तस्विर झिकेर जाऊ
काम दाम उस्तै उस्तै रूपमात्रै फेरिएकोगणतन्त्र नायक रामराजालाई सम्झँदा
जन्मेपछि एक दिन न एक दिन यो धर्ती छाडेर जानु नै पर्छ । प्राकृतिको नियमलाई हाँक दिन विज्ञानले सक्छ तर जित्न सक्दैन । प्रकृति जसरी सन्तुलित अवस्थामा रहेर साराका सारा सजीव एवं निर्जीव दुवैको अस्तित्वलाई सुरक्षित राखेको छ, त्यसरी नै मानिसले पनि प्रकृतिको झैँ भूमिका निर्वाह गर्न सक्छ तर आजको मान्छेले आफूमा भएको शक्तिलाई पहिचान गर्न सकेको छैन । आफूभित्र अन्तर्निहित ९५ प्रतिशत उर्जालाई क्रियाशिल पार्न सकेको छैन । आजको मान्छे पैसाको पछि लागेको छ र भन्न थालेको छ–पैसा भए सब थोक साथमा, नभए सब थोक पाखामा ।
अचेल मान्छेहरू भन्छन
बादलुको घुम्टोभित्र तिमीलाई, हेर्ने बानी परेको छुजागिर
दीपेन्द्र र उसकी पत्नी उमा दुवै जागिरे हुन् । दीपेन्द्रको भाइ प्रकाशचाहिँ बेरोजगार थियो । दीपेन्द्रले प्रकाशलाई स्नातक तहको अध्ययन पूरा गरेपछि भन्यो – “अब तैले पनि जागिर खोज्नु पर्यो, त्यत्तिकै घरमा बसेर केही फाइदा छैन ।”
“हुन्छ दाइ अब म कस्सिएर पढेर लोकसेवाको परीक्षा दिन्छु र नाम निकाल्छु” प्रकाशले भन्यो ।
कसैको जालझेल कसैको पढाइ रहेछकृष्ण, इदीअमिन र दुनेहरू
एक समयका ज्यादै महशुर इराकी राष्ट्रपति सद्दाम हुसेन एउटा माकुरे दुलाबाट पक्राउ खाए । पक्राउ परेका बेला उनी निकै थकित, क्लान्त र शिथिल थिए । विश्व राजनीतिको रङ्गमञ्चमा एकछत्र प्रभुत्व पिट्न सफल अमेरिकालाई हुंकारका साथ चुनौती दिने त्यो अभय पुरुषले लाचारीका साथ याङ्की सैन्यसामु आत्मासमर्पण गर्यो । केही समय अघिसम्म त्यत्रो रजगजले इराकी दरबारमा विलासको जिन्दगी बिताएका सद्दाम अहिले यति निरीह अवस्थामा फेला परे, यथार्थको यस कटुरुपलाई पत्याउन पनि मुस्किल पर्छ । मुस्किलले भित्र पस्न सकिने त्यस दुलामा निकै अफ्ठ्यारो, लाचार र बिवश जीवन बिताएका रहेछन् ।
स्वाभिमान नेपालीको स्वाभिमान खै कँहा छ ?दुई मुक्तक (प्रेम यात्रामा कुनै अड्चन)
प्रेम यात्रामा कुनै अड्चन परेन भने के मजा भो
तिमीसँगको प्रेममा तड्पन भएन भने के मजा भो
जुन कुरा म आफैले बुझ्न सकिन त्यही बुझाउँदै छु प्रिय
तिमीलाई भेट्दा मुटुमा धड्कन बढेन भने के मजा भो ।
प्रेमको नगरी यो सुन्दर संसारमा ईर्ष्याको बिष नछर प्रिय
तिमी ममतामयी नारी हौ नारी नै बनिरहू नागिनको ईख नमर प्रिय
कुण्ठा र ग्लानिले यो सुक्सुकाउँदो रुप जवानी खरानी होला
तिमी धर्तीको जूनले आकासको जूनको रिस नगर प्रिय ।
