विविध-विधा

सधैँभरि जुठाभाँडा मल्नुपर्ने किन ?
कालोमोसो हामीलेनै दल्नुपर्ने किन ?

दिनरात घरधन्दा भन्दाभन्दै बित्छ
पुरुषको इशारामा चल्नुपर्ने किन ?

बच्चा पैदा गर्ने साधन होईन हामी
चाहे बेला बिस्तरामा ढल्नुपर्ने किन ?

आफ्नो ज्यानभन्दा ठूलो होईन दाम
बढ्यो होला गर्मी गर्नु जोगाई काम

लिनु साथमा पानी पिउनु प्यास लाग्दा
मरुभूमिमा चर्की चर्की आउदा घाम

अब त जोडौ घरवार सानु
बनाउनु छ मायाको दरवार सानु

जायजेथा हाम्रो नाममा
खुल्ला आकाश संसार सानु

शत्रु त शत्रु नै हो, मित्र भयानक हुन्छ
बाहिरभन्दा झन, भित्र भयानक हुन्छ
बिश्वास लुटेर जब सपना बुन्छ ऊ
उस्ले कोरेका हर, चित्र भयानक हुन्छ

।१।
धेरै टाढा गयौ निश्ठुरी बनि ।
चुडि लग्यौ निर्दोश मुटू पनि ।
देवता सम्झि पुज्दै थिए पापी
तिमी त रहेछौ ज्यानमारा खुनि।
।२।
अबरूद्द भएकाछन मेरा भावनाहरू।
एकपछि अर्कोगर्दै टुटेकाछन चाहनाहरू।
हुरिआई उढाई लग्यो कता कता खै ….?
मेरा विपनामा बुनेका सारा सपनाहरू।
।३।
फर्की आउनेछु आमा जंघार यो तरे भने ।
आशिष पाईराखु केहि आपत परे भने ।
होमी रहेछु म जीवन जीउने संघर्षमा…..
आँसु नबगाउनु केहिगरी म मरे भने ।

सनम गोले
दामन मकावनपुर
हाल मलेशिया

गन्तव्यमा पुग्नलाई बाटो तय हुनै पर्छ
उनान्सय जिन्दगी यो पुरै सय हुनै पर्छ

समयको गतिसँगै चल्न मैले जानिनछु
म जागें है मेरै बसमा यो समय हुनै पर्छ

ए बिधाता तैंले धेरै दु:ख कष्ट दिई सकिस
कालो रात फाटी अब घाम उदय हुनै पर्छ

अबिश्वासको फोका फुट्न अझै सकेन
दलहरू बिच सहमति जुट्न अझै सकेन

सत्ता पाए सबै ठिक नत्र आन्दोलन
नेताहरूको कुर्सी मोह छुट्न अझै सकेन

हत्या हिंसा बलत्कारले आक्रान्त भो देश
अपराधका श्रीङ्खला टुट्न अझै सकेन

कता कता हराउने मान्छे म
आफैभित्र रमाउने मान्छे म

खै के के सोच्छु कुन्नि?? घरी
आफैमा बरबराउने मान्छे म

फगत अजीव मान्छे बनेछु कि
समाजलाई तर्साउने मान्छे म

कसरी भित्र भित्रै मैलिए छु ?
चारैतिर गनाउने मान्छे म

सा सानो केहि कुरा पाउनु हुन्न
ठुलो ठुलो कुरा बनाउने मान्छे म

सनम गोले
दामन मकावनपुर
हाल मलेशिया

हाँडिफोर यस माटोका मार्न जाग सबैजना
अँध्यारोमा जन्मने विष नास्न जाग सबैजना ।

कहिलेकाहीं सोच्छु म, धेरै धेरै सोच्छु
जीवनको परिभाषा, जताततै खोज्छु

यो मथिंगलमा ख़ुशी, कतै देखिएन
किन लेखिएन बिधि ? मन मनै सोध्छु

नैतिकता र आदर्श, बेच्ने शहरमा
आफैलाई बेच भन्छ, तर मन रोक्छु

ब्यथा लुकाई कुरा, साट्न सक्ने भा’छु
खोजी खोजी बैरी नि, काट्न सक्ने भा’छु

चुप बसे भन्दैमा नहेपे हुन्छ अब
मेघ गर्जे झै मान्छे, झाट्न सक्ने भा’छु

कुर्दा कुर्दै तिम्रो बाटो दिन ढली रात बन्यो
मैले लाको निश्चल माया दुनियालाई बात बन्यो

दोबाटोमा कुराई रहयौ आउछु सँगै जाउँला भनी
पिउदा पिउदै मनको आश्रु नशा बिग्री मात बन्यो

मनगन्ते कुरामा भुलाउने, बानी मान्छेको
पराईको घुम्टोमा लुटुमुटी, जानी मान्छेको

मायाकै भरमा खान पाइन्न, कसैले भन्थे
साथ पाइन् कि दोबाटोमा, दानी मान्छेको

आँउछु भनी बाचा गर्यौ फर्केर आएनौ
हरायौ कि त्यो भीडमा कि ? तर्केर आएनौ

मिठ्ठो बचन गरेकै थिए केही कमी भो
रिसायौ कि त मसँग तिमी झर्केर आएनौ

भेना भन्दै जिस्किरहने साली नजिक आई
दिल चोर्ने बाहनाले त्यो काली नजिक आई

कहिले आँखा जुधाउँदै कहिले मुस्कुराउँदै,
फसाउन खप्पिस भा’की जाली नजिक आई

पहिले भेट्दा नजिक हुन डराउँथी कति,
बैंस चढेर हो कि यसपाली नजिक आई

जे गर्दा फाइदा हुन्छ त्यही गर्नु पर्छ
हारपछि जीत हुन्छ मुस्कान छर्नु पर्छ

काने खुशी गर्दै कुरा काट्दा नडर्नु है
रुवाइ पछि हाँसो आउछ अघि सर्नु पर्छ

अप्ठ्यारोमा पर्दा हात दिन्छ मेरो साथी
परी आए पीरमर्का थाप्छ आफ्नै छाती

खुट्टा तान्ने प्रवित्तिलाई चट्ट त्यागेर
आफ्नो स्वार्थ नहेरी तान्छ मलाई माथि