विविध-विधा
चुडिएको प्रेमको माला
चुडिएको प्रेमको माला कस्ले होला सजाउने
उदाङ्गो त्यो झुपडीबाट मनमा बास बसाउने
सास्ती भई म छट्पटिंदा ऊ चाँही भने हाँस्दै थिई रे
संसारको रीत नै यस्तो अरुको पीडामा रमाउने
मन भित्र माया नै मायाको शितल दिने छहारी थियो
त्यही छहारी नि ढल्न लाग्दा कोही भएन समाउने
आँशु मेरो बग्दै थियो रोदन झन–झन बढ्दै थियो
आत्मा मेरो जल्दा पनि कोही भएनन् सम्झाउने
धन थिएन दिउँ भने मन थिएन टाढा हुने
मायामा डंडेलो लगाई गयौ वन थिएन निभाउने
सागरको उषा

क्षितिज र सन्नटामा मन लुक्छ अलिकति
बिछ्यौनामा परिछौ रे भेट्न आउँछु आमा
गुलाफ चुम्ने रहरहरू पलाँसले गयो
मैले घर छोडेको धेरै साल भयो
माया साट्ने वाचा गर्दा मन दुख्ने मान्छिन् उनी,
जानी जानी वचनले कसैलाई नमारौँ हजुर
केही गर्छु भन्थ्यो तर केही गरेन ।
मेरो मन्की रानी हौ
(१)
पर्खिरहनु तिमीले चाँदनी रातमा
मायाँमा गैरीएरै जाँदा पनि तिमी