पाएँ आज उदास यी आँखाहरू

पाएँ आज उदास यी आँखाहरू एकान्तमा
लाग्न थाल्यो फूल बिना शाखाहरू एकान्तमा

जन्मभूमि छाडिगयौ परदेशी बन्न पुग्यौ
रित्तो रित्तो भो आमाको काखाहरू एकान्तमा

बज्दाखेरी मादलका घिन्ताङ्मा नाच्ने गर्थें
तिमीसँगै हराएछन् भाकाहरू एकान्तमा

दाजु तिमी सम्झी सम्झी रुन्छ जब मन मेरो
लाग्न थाल्छ उजाड यी पाखाहरू एकान्तमा

तिमी जस्तै लाखौँ युवा बिदेसिँदा आज फेरि
थुनौ थुनौ लाग्न थाल्छ नाकाहरू एकान्तमा

बिना तामाङ ‘सुनगाभा’
काठमाण्डौं