राष्ट्रिय कविता

गर्छौ भन्ने नेताले नै मिलिजुलि खाएपछि,
फेरि क्रान्ति हुन्छ अर्को जनताले चाहेपछि ।

राज्यकोष रित्तो पारी बिदेश शयर गर्नेहरू
कोचिनेछन् सबै जेलमा नयाँ व्यवस्था आएपछि।

आमाले पोतेको घर हो -लिम्बुवान
बिरताले रोपेको थर हो -लिम्बुवान
बाबाले जोतेको माटो -लिम्बुवान
पुर्खाले खोपेको बाटो -लिम्बुवान
जय,जय,जय,जय -लिम्बुवान

पश्चिम अरुण सुसाउछ, पूर्व फालेलुङ
दक्षिणमा माई बग्छ, उत्तर मुकुम्लुङ
ए…है…..लिम्बुवानको ढाका टोपी
हिमाल सेसेलुङ, हिमाल फक्ताङ्लुङ
आमाले पोतेको घर हो -लिम्बुवान
बिरताले रोपेको थर् हो -लिम्बुवान
जय,जय,जय, जय -लिम्बुवान

हातेमालो गरौं युवा हो हाम्रो राष्ट्रभरि
जाली सामन्तलाई समाऔं घरी घरी

नातावाद कृपावाद भएर यहाँ
यो नियमले युवा हो देश चल्लाका
यस्तो नियमले राष्ट्र बाँच्ला कहाँ
नातावाद भाइवाद दाजुवाद महाँ

काफलको बोटमाथि कोइलीले गीत गाउदा
ऐंसेलुको झ्यांगमुनि डाफे चारी नाच्दो रै’छ

बिदेशीको चाकरीमा आफ्नो रगत बगाउदा
स्वदेशको गुन्द्रुक ढिडो सपनीमा आउदो रै’छ

हिमाल देखि चारकोसे झाडीसम्म
अब फेरि डाँफे र मयूर नाच्छ
अढाई करोड नेपालीको
हरेक ढुकढुकीमा नेपाल बाँच्छ

अब समय बदलिसकेको छ
आशाहरूले जन्म लिइसकेको छ
मातृप्रेम प्रीतको झंकार
नेपाली हृदयमा छाइसकेको छ

हाम्रो नेपाल धनी राष्ट्र भएर पनि
केही गर्न सकेन नेताले यो देशमा पनि
जति पायो उती नेता कुर्सी मात्र तान्छन
विकाश गर्न देशमा नेताले कहाँ मान्छन

मात्रृभुमि प्यारो लाग्छ, यो एक मुठ्ठी श्वास भन्दा ।
स्वाभिमानी नेपाली म, विर गोर्खाली खास भन्दा ।।

ईतिहासले देखाई सक्यो, पल्टाई हेरे हुन्छ।
उच्च रह्यो जँगी निशान, देखिएको आकाश भन्दा ।।

मरणको संघारमा पुग्दा पनि त, लडि रह्यौं ।
राष्ट्रभक्ति प्यारो लाग्यो, ममताको आभाष भन्दा ।।

स्वर्गको सुभाष छ, रक्त मिश्रित यहाँको माटोमा ।
आफ्नै घर आँगन प्यारो, विदेशको त्रास भन्दा ।।

बम गोला वारुदसँग, जीवन साट्नु परे परोस् ।
मृत्यु बरु सानो हुन्छ, भविश्यको ईतिहास भन्दा ।।

२०७० फाल्गुन
सुनसरी ईनरुवा

मेरो प्यारो देश नेपाल
मेचीकली फैलिएको छ …
हिमाल, पहाड, तराई मिली
छरिएको लेक बेशी
आफ्नै रीति तिथि
संस्कृतिमा सजिएको

आफू जन्मेको देशको
माटोको सेवा गरिरहन पाउँ
सुखी जीवन बिताएर
सधैंभरि बाँचिरहन पाउँ ।

लोभलालच छैन मलाई
सानो ठूलो केहीको पनि
यो देश सधैं बाँचिरहोस्
आफू मरे पनि ।

बिदेश जाने नेपाली हो आफ्नै देश फर्क
मेहनतको पसिना आफ्नै माटोमा छर्क

जति टाढा गए पनि देशले बोलाइरहन्छ
एकनासले बाटो हेरि सधैँ टोल्हाइरहन्छ

कोटि कोटि सलाम सहिदलाई मेरो,
पुरा होस सपना सहिदको यो देशको !
दिउन दिव्य दृष्टि सहिदले सबमा
बिचारले परिवर्तन ल्याओस जगतमा !

ए ! शहिद हो
तिमी मरेर के भयो ?
हाम्रो पीडा उस्तै, व्यथा उस्तै
देश अव्यवस्थामा नै रह्यो

तिमी हाँस्दै फाँसि चढ्यौ
शिर उँचो पार्दै गोली खायौ
व्यवस्था बदलिए, व्यथा त्यही
पात्र बदलिए, प्रवृत्ति उही
खै, हामीले के पायौँ ?

शरिरको माया पनि के माया,
देशको माया नै ठुलो रैछ
हिमाली छायामा हुर्केकी छोरी
माया हिमालकै लाग्दो रैछ ।

नेपाली र नेपालको सेवा गर्नुभन्दा
गरिबको सेवा गर्न ठुलो लाग्छ
आफ्नो शरीरको पीडा पनि के पीडा
नेपालको पीडाले यो मन पोल्छ ।
आफ्नो गरिबी पनि के गरिबी
गल्लीमा माग्ने बालक देखी यो मन रुन्छ ।

सगरमाथा शिर हाम्रो अन्नपूर्ण छाती
फेवा र राराताल तिर्खा मेट्ने पानी

माछापुच्छ्रे कन्चनजङ्घघा स्वाभिमान हाम्रो
पहाड र पर्वत झरणा र खोला अति राम्रो

लालीगुराँस डाँफे र खुकुरी हो हाम्रो निशान
दौरासुरुवाल ढाकाटोपी नेपालीको पहिचान

आफ्नो भोक मासेर उनीहरूको भकारी भरिदियौँ
आफ्नो इज्जत नासेर उनीहरूलाई सम्मान गरिदियौँ

गल्ती भएछ कि के हो पटक–पटक सत्ता चढाइएछ
हाम्रो मत त देश विगार्ने ईजाजत पो बनाइएछ

आफ्नै आङ् नढाकेर उनीहरूलाई बस्त्र फेरिदियौँ
आफ्नो आशुँ नपुछेर उनीहरूको खुसी हेरिदियौँ

नेपाली दाजुभाइ हामीले आज विकास गर्नु छ
यहीँ नै जन्मी यहीँ बढी यहीँ नै मर्नु छ
देशको लागि केही काम गरी मर्नु छ हामीले
पसिना चुहाई मेहनत गर्नु पर्छ है हामीले

नेपाली…………………………..
यहीँ नै…………………………….