kbs

माया गर्ने जोडीहरूको अचेल यहाँ जाम छ
उसैको हो संसार पनि जस्को धेरै दाम छ ।

फेसन हेर रातो कपाल कानमा मुन्द्रा केटाहरू
छोटो स्कट धेरै बिहे गर्नेहरूकै नाम छ ।

असमर्थ भएर बजाएनौ, मौनताको त्यो ताली मिठो लाग्यो,
रिसाएर उस्तै भुनभुनियाऊ, मनमनैको त्यो गाली मिठो लाग्यो ।

बुझ्दै नसक्नुको कला, मनको त्यो जाली मिठो लाग्यो,
उन्मादमा छछल्किएको यौवन, रुपको त्यो काली मिठो लाग्यो ।

(१)

कविजी !
सुन्दर, शान्त, विशाल
त्यत्तिखेरको तिमो आँखाको नेपाल
र, आज छटपटाइरहेको
हाम्रो आँखाको वास्तविक नेपाल
तुलना गर्ने हिम्मत गर्दै छु,
कविजीका विरुद्ध उभिँदै छु ।

ऊ मुर्ती हो बिधाता हैन
ऊ ढुङ्गा हो देवता हैन।

दु:ख पर्दा मुस्कुराउँछ
ऊ छली हो प्रणेता हैन।

किन लाग्छ मलाई सधै यो जिन्दगी खालि खालि
कहिले फुल्छौ भन तिमी यो मनको डाली डाली
तिमी हाँस यो जिन्दगी जून बनी झिली झिली
रोयौ भने जूनकिरी झै लाग्छ जीवन पिली पिली ।

हालत भयो है साथी बिग्रेका कामहरू जति सबै श्रीमानमाथि
सप्रेका कामहरू सबै श्रीमतीजीले दिएको सल्लाहको प्रगति
त्यसले त भएका होलान रामे, श्यामे र बिर्खे रक्सीको साथी
तपाई हाम्रो चै नभईदिए हुन्थ्यो तिनीहरूको जस्तो दुर्गति

प्रतिकूल परिस्थितिमा
हिम्मत सहास र वीरता,
हारहरूमा प्रेरणा र आशा,
मान्छेको मनमा मान्छेकै निम्ति आत्मीयता,
यी सुरुवात कहीँबाट हुन्छ भने ?
म त भन्छु,
प्रेमबाट जन्मन्छ सबथोक !

निलो आकाशमा टांगिएको त्यो चर्को घामलाई छल्दै प्रकृतिले एक झर्को वर्षाद गरिहाल्यो । अनि पो देख्न पाईयो त प्रकृतिको त्यो अनुपम दृश्य । भर्खरै जन्मिएको सानो बालक झै लाग्ने कोमल घामले राहत दिलाएको थियो गर्मीको प्रसबलाई । चिसो चिसो हावा पनि बयली खेल्दै कहिले त्यो अग्लो बडेमानको टावरलाई चुम्दथ्यो त कहिले बैशंमै ईज्जत गुमाएका तरुणी जस्तै देखिने खजुरका बिरक्त लाग्दा रुखका हाँङ्गाहरू हल्लाउन पुग्थ्यो । छुदाँ पनि दाग लाग्ला झै लाग्ने ती टलक्क टल्किएका नागबेली सडक-राउण्ड बोट वारी-परि मौलाएका दुबोहरू र फूलका बेर्नाहरू पनि आनन्दको सास फेर्दै गरे झैं देखिन्थे ।

चितोजिगा क्रासिमामले, सेमरी दुङाल नासिमाम
सिबा न सोबा ताजी ङामले, ए पापीसे लासिमाम

रा छामा थेन मे छामा, ए-ङा ग्लागिरी क्लाङ्मुबा
सेमला म्हेन्दो स्होसिमाम, चु तिङरी एदान थान्मुबा
ए निजिगोम अर्कुदेनले, ङाला मायादा ख्लासिमाम
सिबा न सोबा ताजी ङामले, ए पापीसे लासिमाम

उन्को मेरो बिचमा दिवार कुल घरान जात थियो
एउटै धुरी चुलो चोको आकाश पाताल बात थियो ।

जस्लाई जति लेखेको छ भाग्यको नै दोष भन्दै
उन्को महल मेरो सिङ्गो खुल्ला आकाश साथ भयो ।

(१) जिन्दगी
जहर निले जस्तो यो साला जिन्दगी
सियोले खिले जस्तो यो साला जिन्दगी
चाहेर न अघि बढ्छ, न पछि सर्छ
कर्दले छिले जस्तो यो साला जिन्दगी।