कविता

जसले तिमीसँग अरुको कुरा काट्छ
उसले अरुसँग तिम्रो नि कुरा काट्छ

चिल्लो लगाउँदै मीठा मीठा कुरा गर्ने
कामले होइन, सधैँ गफैले पूरा गर्ने
जसले तिमीसँग अरुको नाक काट्छ
उसले अरुसँग तिम्रो नि नाक काट्छ

ठुला ठुला शहरहरूमा
ठुला बडा साहित्कारहरूको जमघटमा मनाइने
भानु जयन्तीभन्दा
गाउँ घरमा श्रद्धाको दियो बालेर,
आशीर्वादको टीको लगाई
गाउँलेहरूकै उपस्थितिमा मनाइने
मेरो गाउँको भानु जन्ती मलाई राम्रो लाग्छ,

मेरो जन्मजात कामकाजी चिनारी
मानव मलमुत्र र सिनोसँग खेल्ने
म मरञ्च्याँसे मुर्धन्य मेहतर
तुफानी उफानहरुको भेल तर्दै

शुखी रहुन् सवै जन
@@@@@@@@

रवि शशि हेर्दै पद्म, चौरासी वर्ष लाग्दछ ।
पाउ अष्ट चिरन्जिवी, दण्डवत् पनि गर्दछ ।।

वेद मन्त्र गरी पाठ, योगादि ध्यान गर्दछ ।
शुख शान्ति विश्वको, कामना आज गर्दछ ।।

पवन जल आकाश, संयुक्त थल तेज छ ।
निर्मित तन हाम्रो यो, पक्कै त्यस्तैज हुन्छ त ।।

रवि शशि दिउन् राम्रो, उच्च प्रकाश सर्वदा ।
सरस्वती दिउन् ज्ञान, हरुन् सवै अज्ञानता ।।

गणेश लेखनी राम्रो, दिउन् अक्षर लेख्न नै ।
याज्ञबल्क्य आदेश, कसै हुदैन बिर्सनै ।।

अष्ट चीरीन्जिवीसित, आशिष मागीकन ।
छ आशीर्वाद बान्धव, सम्पूर्ण बन्धुमा मन ।।

विश्व मानवको शान्ति , कामना दीर्घजीवन ।

दमौलीको नदी मादी, पारि जान परासर,
डुँगामा चढ्न लागेका, जान्छु भनी सरासर !

डुँगा थियो चलाएकी, माझी पुत्री त यौवना,
थियो आईरहेको नी, सुगन्ध मत्स्य बासना ।

पहिले पनि काली अहिले पनि काली
मकै भुट्ने हाँडी ल्याइयो यसैपालि

चक्र घुमाएर माटो राखेपछि
गिलो-गिलो बन्यो पानी चाखेपछि
कुमालेले जब यसमा सीप दियो
गोलो आरीजस्तै आकार पनि लियो

भोक लाग्या वाला भोका जसा नाइथिन?
खायाका वाला भोका जसा छन् ?
उनीला जसा निकाइ छन, सियाका वाला उङ्दा छन्
होइ रयो केइ नाइ पुइ लै क्याइ होइरैहो हड भरी झन्झनाट?
याँ के होइरैछ? कसो होइरैछ ? सुदोइ लै आँखा अनमनाट

मिति गुज्रिएको औषधि
जुन खाए पनि
छिटो छिटो
मात्र पल्किन्छ काल
रोग हुन्न निको।
हरिया देखिने पातहरु
उहिलै झरिसके
हरियाली त कृतिम हो,
त्यसैमा पनि
कति लठ्ठै परिसके।

म त भन्छु,
भ्रममा नपर्नुस
आफैं केही गर्नुस
नदीमा फसेका हामीलाई
उद्दार गर्न
दुबै किनारामा
तरबार लिएर
कसाही बसेका छ्न।
मौसमी राष्ट्रवादको छाता भित्र
कुशासन र भ्रष्ट आचारले
बदनाम साँडेहरु
मैमत्त भएर
बुर्कुसी मारिरहेका छ्न।
जुका र लाम्खुट्टेले जस्तै
हामीलाई चुसिरहेका छ्न।
अर्को किनारामा,
दलालहरुको झुण्ड
सर्बाङ्ग नाँङ्गै
सबै गौरव गाथाहरुलाई
टुकुचामा बगाएर
जीवनको भिक माग्दै
सत्ता भोगको

कस्तो हुन्छ भनेर
बाको टोपी लगाएँ
आँखा जम्मै छोपियो
अँध्यारो भो, डराएँ

कस्तो हुन्छ भनेर
बाको चस्मा लगाएँ
फननन्न रिँगायो
आत्तिएँ र कराएँ

मान्छेको मन
नियम र विधिले कहाँ बाँधिन्छ र ?
पातपातै हाँगाहाँगै निस्फिक्री भएर
रनबन चाहार्दै डुलिहिँड्छ ।
संसारको कुनाकुना अनुभुत गराइदिन्छ
देखे सुने जति सबै सबैको
मान्छेलाई धकेलिदिन्छ त्यतैतिर
जहाँ मन परेको हुन्छ, मनले इशारा गरेको हुन्छ ।

म कहिलेकाहीँ सोच्ने गर्दछु
यदि, यो पृथ्वीमा मान्छेभन्दा पनि धेरै
बस्तुहरू हुने भने यी मान्छेहरू
कहाँ जान्थे होला?

र यो आकाश धेरै नै तल खस्नु भने
सास फेर्न कति गाह्रो हुन्थ्यो होला?

आज म बिहे गर्दै छु
हो, आज म भित्र्याउँदै छु जीवनसङ्गिनी
एउटी हैन, एकै पटक, एउटै लगनमा
तीन, तीनवटी बेहुलीहरू
जग्गेमा मेरा वरिपरि हुन्छन् उनीहरू
सरस्वती, लक्ष्मी र दुर्गा

हिमालको सुशोभना, छ अन्त खै कहिँ कतै
पहाडको तारुण्यता छ विश्वमा कहिं कतै
अर्पूव छ स्वदेश यो जहाँ तहाँ जता ततै
तिमी मभित्र नै यतै लुकेकोछौ जहाँ जतैं ।। १।।

जन परिश्रमी सदा छ उर्वरा मधेशको
र मोहनी, छटा, मनै हुरुक्क विश्वकाे
सबै पवित्र सन्तति यो देशका सबै मणिऽ
उठौं जुरुक्क भै सबै विकासको छ यो घडिऽ ।।२।।

जति मदिरा पिउँदै जान्छु
उति नै पेटभित्रका कुराहरू
एक एक गरेर बाहिर निस्कन थाल्छन्,
ती मध्ये केही राम्रा हुन्छन्,
केही नराम्रा पनि हुन्छन्,
ती मध्ये केही रमाइलो,
केही विरक्तलाग्दो हुन्छन्,