गद्य कविता
म घात होइन तिम्रो,
माथि गगन होइन रुपहिन आलोक मात्र छ
तिमीसित मैले भेट्दाखेरीको
कहिले जलजलाको आगनमा चुँडिएको
मैले खोजेका ती सपनाहरू
पट्पटी फुटेका बाझा गराहरूमा
तेरो पवित्र प्रेमसँग खेलवाड् गरीतर पनि मेरो आत्मा शुद्ध छ
निर्लज्ज यी आँखाहरु ! अझै हेर्न लालायीत छन्
निर्बस्त्र स्वरुप तिम्रो
छाडा यी हातहरु ! जती बाँधे पनि जुरमुराइ रहेछन्
पुग्न तिम्रा नितम्बमा
नितम्बमा जस्तै अझ यी हातहरु तीम्रा साँप्रा
सुम्सुम्याउन चाहन्छन्
छिल्लीएका यी ओठहरु चुम्न खोज्छन् हरेक
तिम्रा अंग प्रत्यंगमा
तर पनि मेरो आत्मा शुद्ध छ ………..
क्रमश……………
हाम्री मिस
हिजो अस्ति,
म बगेको छु,
जिन्दगीको परिभाषा नबुझ्दै
दायाँबाट हेरेँ
हाँसी हाँसी तिमीले जालमा फँसायौ
म समयबाट डढेको ठूटो मान्छे
कुनै समय