विविध-विधा

कति बस्नु खै खण्डहर भो दरबार
आमा – बाबु विहीन झैं भयो बेघर्बार

माटो सँगसँगै आफू रोइरहेको छु
छाती दुखी राखेको भएन उपचार

मायालु साथ चाहेकी थिएँ के गल्ती गरें र
भरोसा तिम्रै लिएर जिएँ के गल्ती गरें र

भावना मेरो बुझेनौ कहिल्यै मान्यौ पराई
चिरियो मुटु दुखेर सिएँ के गल्ती गरें र

१
सेतो धरती
अपमानित हुँदा
झरी रोकेन

२
मेरो खेतमा
धानहरूको गावा
अँझै फेरेन

तिमी रुँदा तिम्रो आसुँ हेर्न सक्दिन म
सास पनि निर्ढुक्कले फेर्न सक्दिन म

यदि हामी हिंड्ने बाटो बेग्लै हुन्छ भने
ईश्वरकै कुरा पनि टेर्न सक्दिन म

आँफै भन्दा पनि धेरै तिम्रै माया लाग्छ
लहरिँदै अर्कै रुख बेर्न सक्दिन म

तिम्रो पनि हाँस्ने खेल्ने चाह कति होला
पिँजडा भै तिम्रो खुशी घेर्न सक्दिन म

जिन्दगानी ढलेपछि साथ छुटि दिन्छ
छुटे पनि तिम्रो याद केर्न सक्दिन म

चाँगे: ५, ताप्लेजुङ
हाल: सिंगापुर

नेपाली गालामा फुल्नु पर्ने,
ए ! लालीगुराँस बन पाखामा मात्र फ़ुल्यौ
मनको धुलो मैलो पखाल्नु पर्ने,
ए ! अम्लिसो भीर पाखामा मात्र झुल्यौ
हिमाल पहाड तराई मधेश सबै तिम्रै त हुन्,
ए ! गगन आरोही सगरमाथा
सबैलाई साथ लिएर चुलिनु पर्ने,
तिमी आफै मात्र किन चुल्यौ ।

किन हाम्रो सम्बन्धमा पर्खाल छोडेर गयौ
यो आँसुको भेल छेक्न रुमाल छोडेर गयौ ।

यो दिलमा बास दिएँ दिलकै खजना लुट्यौ
खाली खाली छु म यस्तो कंगाल छोडेर गयौ ।

सम्झनाले पोल्छ छात्ति धड्कन बढेर जान्छ
तिमी साँच्चै निष्ठूरी हौ बेहाल छोडेर गयौ ।

तिमी कति टाढा पुग्छौ भागेर मसँग हेरौं
त्यो रित्तो शरिर लिई नेपाल छोडेर गयौ ।

‘घायल’यो मुटुभित्र उम्लेको ज्वालामुखी छ
केके हुने हो धर्तिमा सवाल छोडेर गयौ ।

गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हालःअलऐन,युएई
Copyright©घायल

मेरो मनको बन्धनमा बस्छौ त बन्धना
मलाई पनि थोरै माया गर्छौ त बन्धना

दिन रात तिम्रै याद आउने गर्छ मलाई
सुखदुख मिलेर भाग लगाउछौ त बन्धना

त्यो चादनी जस्तो मुहार भुल्न सकिन
मेरो जीवनको सहारा बन्छौ त बन्धना

खाडीतिर आई बुझ घाम कस्तो हुन्छ
उजाड यो मरुभूमि ठाम कस्तो हुन्छ ।

रुखमाथि फलेको हो नसोंच यो पैसा
बुझ्ने गर बालुवामा काम कस्तो हुन्छ ।

सिरानीमा सपनाका खात लागेका छन्
भोग्दैछु म अभावको लाम कस्तो हुन्छ ।

सकेसम्म चाँडै, म फिर्नेछु आमा
छ भारा दुदैको, म तिर्नेछु आमा

सँगालेर मायाँ, बसेको म हुन्छु
भुले काख तिम्रो, म गिर्नेछु आमा

मुटुभित्र दु:ख पीडा खातैखात किन हुन्छन् ।
शत्रुभन्दा आफ्नैबाट बिश्वासघात किन हुन्छन् ।1।

मल हाल्दा आशा गर्छौं बगैंचामा फूल फूलुन्
फूलभन्दा सप्रिएका झारपात किन हुन्छन् ।2।

शक्तिशाली साँढेहरू आपसैमा जुध्छन् यहाँ
निर्दोष ति गाई बाच्छा हाताहात किन हुन्छन् ।3।

दुनियाँमा पिरतिका कति अमर नजिर छन्
आजभोलि जवानीका अन्धो मात किन हुन्छन् ।4।

पाहुना भै आएका छौं यो धर्तिमा सबै प्राणी
ए मान्छे हो तिम्रो मात्रै थरजात किन हुन्छन् ।5।

छेपारोले फेरे जस्तै स्वार्थिहरू रङ्ग फेर्छन्
साँचो कुरा सुन्नु पर्दा ति हठात किन हुन्छन् ।6।

‘घायल’ झैं धैर्य गरौं देखिनेछ चरित्र त्यो

1,
भद्रगोल देश बिरामी नेता
जनता भयौं उता न यता
के हाल भयो नेपाली हाम्रो
पहिले भन्थे बिश्व बिजेता ।

2,
पानीमा धमिलो मिसाउँछ मुर्ख
क्यै भने झनक्कै रिसाउँछ मुर्ख
उकाली ओराली बुझेन केहि नि
भिरैमा जिन्दगी बिसाउँछ मुर्ख ।

3,
व्यस्त हुन्छु आजभोलि केहि फुर्या छैन
सबै सँग बोल्ने साईत अझै जुर्या छैन
सम्झेको छु सबै लाई यही वाल बाट मैले
यो समय निष्ठुरी छ मलाई कुर्या छैन ।

4,
सम्झनाको तरेलीमा फूल्नु सँधै तिमी
मनको बेली चमेलीमा फूल्नु सँधै तिमी
अलिकति हाँसोसँगै खुशी थप्नु त्यस्मा
पुर्णिमाको जुनेलीमा फूल्नु सँधै तिमी ।

गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हाल:अलयेन,युएई

साँच्चै व्यस्त समय हुन्छ मानिसको यहाँ
किन कठोर हृदय हुन्छ मानिसको यहाँ

अहमताको जग थोरै हल्लिएमा सोच्छन्
कतै ठुलो प्रलय हुन्छ मानिसको यहाँ

दुखीलाई सक्दो जस्ले सहयोग गर्छन्
इच्छाशक्ति संचय हुन्छ मानिसको यहाँ

जन्मेपछि मर्नु पनि ठूलो कुरा रैछ
फुलेपछि झर्नु पनि ठूलो कुरा रैछ

जिन्दगीको गोरेटोमा हिड्डै जाँदा खेरी
खोल्सा खोल्सी तर्नु पनि ठूलो कुरा रैछ

अचानो न हो जिन्दगी, बाँच्नु पर्छ सहेर नै
खुकुरीका चोटहरू, खप्नु पर्छ मरेर नै

भाउजुको फरिया टुप्पोमा, दाजु पोका पर्दैछ
भाइहरू ओखलमा, नाच्नु पर्छ थिचेर नै

१
अर्धाङ्गिनी भनिन्छ, अधिकारमा कहाँ छ र
चक्रव्यूह रच्नेसँग पर्न हुन्न कही भर
त्यसैलेत घर घर अन्तर्बिरोध चलेको छ
अविवेकी छन् भने घरमा हुन्छ करकर

२
पानी पर्यो झमझम तमसुक लेख्यो घरले
आज–भोलि चलेको छु तमसुक कै भरले
ठूलो खेत पोहोर बेचें बारी आघुँ साललाई
बाँचेको छु इष्टमित्र बाध्यता कै भरले

कति हारेका प्रेमी सराब सँगै जिउछन
एक्लै नबाँच्ने झुटो दबाब सँगै जिउछन

कोहि जितेर पनि हारेको महशुस गरि
आँशु बगाई सारा बहाब सँगै जिउछन

थोत्रा सँझना गम्दै पागल भए जस्तै गरी
उहि पुराना याद् का हिसाब सँगै जिउछन

सबै बिर्सिए पनि बिगत ताजा बनाउन
उन्ले दिएको रातो गुलाब सँगै जिउछन

तोयानाथ पौडेल
मरुभुमी को छाती बाट

कहाँ लुकिन मेरी माया कुहिरोले छेक्ने गरी
खोजी गर्दा आसु झर्‍यो दुनियाँले देख्ने गरी

सँगै यात्रा गर्ने थियो सम्झौता चै हामी बीच
एक्लै लडेँ सडक माझ वटुवाले टेक्ने गरी

सगर जस्तै डड्यो छाती बिछोडमा चोटको बेला
नूनचुक छर्‍यो पिरतीले आलो घाउ सेक्ने गरी

पछ्याउँदै तिमीसँग अब कहिल्यै आउने छैन
बिन्ति अब बिर्सिदेऊ तिम्रो घर धाउने छैन ।।

प्रीतिको गीत सुनी भेट्न तिमी अब छाडीदेऊ
बिर्सेर नि कहिल्यै पनि प्रीतिको गीत गाउने छैन ।।

अन्धकारमा डुबाइदियाै झुटो प्रेम देखाएर
तारा अनि जून पनि अाकाशमा छाउने छैन ।।