विविध-विधा

जगमा आउने जाने यात्री हजार देख्दैछु
सन्तोक मर्दा आत्मा नै बेच्ने बजार देख्दैछु

मिलेर बस्छ अनेक जीव कमिलासम्म त्यो,
दलाल गर्ने मान्छेको ठुलो ब्यपार देख्दैछु

चाहाना बढ्छ समयसँगै मानिसहरूको,
मनको खाल्टो पुरिन्न कै’ले अपार देख्दैछु

साथीसंगी हुल छुट्न, तर्के जस्तो गर्नु
केही बिर्सी सम्झी लिन, फर्के जस्तो गर्नु

फर्की तिमी आएपछि, अधर चुम्छु मैले
सर्माउदै त्यती बेला, झर्के जस्तो गर्नु

हामीलाई देखेर ऊ मुस्कुराइरहेछ
आफ्नै भाग्य लेखेर ऊ मुस्कुराइरहेछ

सहनशील, धैर्यवान, परिपक्कता छ
सारा दु:ख छेकेर ऊ मुस्कुराइरहेछ

बलियो त्यो मुटु पारी खोली तर कान्छा
ठानिसकें म पिपल तिमी वर कान्छा

मिल्छ हाम्रो जोडी साँच्चै आऊ सँगै बाँचौ
म चैं हुन्छु नजिक तिमी किन पर कान्छा ?

(१)
हात देखाई, हस्त रेखा अनुसार भन्दिन ।
दैवले नै लुटी लग्यो, मेरो संसार भन्दिन ।
छुट्नु थियौं छुट्यौ तिमी, माया लुटेपछि
मैले लाएको चोखो प्रीतको, के सार भन्दिन ।

प्रत्येक रात सपनीमा आउने गर्छौ तिमी
म हिँड्ने बाटो सधैं धाउने गर्छौ तिमी

कम्बर मर्काई सुरिलो स्वरमा लठ्याउने
मायाप्रीतिका गीत गाउने गर्छौ तिमी

चट्ट राम्रो सुहाउने अप्सरा झैं लाग्ने
चौबन्दी चोली गुन्यु लाउने गर्छौ तिमी

जिन्दगीमा पहिलो पल्ट, चोखो माया ला’छौ सानु
मेरो माया पाउन भनी, देउरालीमा धा’छौ सानु

छोटो जीवन, लामो बाटो, यात्रा अधुरो रहला
सँगै जीउने, सँगै मर्ने बाचा कसम खा’छौ सानु

मनभरि श्वास अनी आँखाभरि आश लिई
परेलीनै भिजाएर, मिठो गीत गा’छौ सानु

१)
देखिन्न् आँखा
जवानीले सतायो
टुटयो मन ।

२)
छुटियो साथ
बिछोड्को बेलामा
बल्झियो घाउ ।

चम्किन खोज्ने लाई धिमा बनाइन्छ्
माथी उठ्न खोज्ने लाई किमा बनाइन्छ्

हर्जना अर्मल त घाम मा सुकाइ दिउ
मरेको तीन साल पछी बिमा बनाइन्छ

**तोयानाथ पौडेल**
**मरुभुमी को छाती बाट**

म्यान्मा बस्नेलाई के थाहा कर्दको यथार्थता
खुकुरीहरूलाई के थाहा दर्दको यथार्थता
“तोया” सानो छदा भन्ने गरेको हाउगुजी मुर्कट्टा झै
बुर्का भित्र हिंड्नेलाई के थाहा मर्दको यथार्थता

कात्रो किनेर
मसान घाट निर
मरेको मुर्दा
——–
आटेको काम
बिरलो कु साइत्
मन्छेको निउ
———–
बाच्नै पर्ने रे
अरुको खुशी लाई
निंलु कि थुकुं

”बनाउनु होस सक्दो साथी चिन्नु पर्दैन”
”हन्नुहोस लाईक र कमेन्ट किन्नु पर्दैन”
=============================
”फेसबुकले संसार लाई मझेरी बनाको छ्”
”जोडी खोज्न जुत्ता फटुन्जेल हिन्नु पर्दैन”

तोयनाथ पौडेल
मरुभुमी को छाती बाट

ज्यान दिने बचा गर्दै घात गर्छन अरे
पैसा को लालचमा यता उता सर्छन अरे
————————–
जिन्दगीको जंघारमा हात समाइ जादा जादै
बिचमा पुगी हात छोडेर आफु मात्रै तर्छन अरे
—————————
प्रेम-बियोग,बितृष्णा,आत्मग्लानी बढ्दै जांदा
कलियुगका महामानब आफै आफ मर्छन अरे
—————————
‘तोया’को माया लाई नचिन्ने मुर्ख हरु
माया किन्न जता ततै पैसै पैसा छर्छन अरे

प्रतिकृयाको लागि आनुरोध सहित ….

**मरुभुमिको छाती बाट **
**तोया नाथ पौडेल **