विविध-विधा

दु:खमा परेथेँ पाखुरी बजायौ
हाँसेरै रमायौ उत्सबै मनायौ

मेरो के गल्ती थ्यो गरीब हुनुमा
अशक्त ठानेर बेस्सरी सतायौ

अस्ताए हुनेथ्यो दु:खको दासता
गोधुलि साँझमा झुलुक्क उदायौ

फुलेपछि झर्नु, नियम प्रकृतिको
जन्मेपछि मर्नु, नियम प्रकृतिको

उदाएर सूर्य, बिहानीमा प्रकाश
चारैतिर छर्नु, नियम प्रकृतिको

आफ्नो तन मन दिएर आइछौ
उपहार फिर्ता लिएर आइछौ
प्रेम प्रस्ताव राख्न भेट्न बोलाए
सिउँदोमा सिन्दुर पहिरिएर आइछौ

विनोद विवश
कुश्मीसेरा १, बागलुङ

रङ्गशाला मेरो थियो जीत उनको भयो
बाजी मारे मैले कति जीत उनको भयो ।

जितें सम्झी हौसियर अबिरजात्रा गरें
हार मान्दै बसेपनि जीत उनको भयो ।

खहरेको भेल जस्तै सुकेन गीत उन्को
बिर्सन नै सक्छ कस्ले गितांगे हित उन्को ।

अमर छन् अजर छन् कालजयी गीतहरू
टल्की रैछ अझै पनि आवाजको शीत उन्को ।

रोउँ भन्छु डाको छोडी रुन सक्दिन
हाँसौ भन्छु धोको फुकाई हाँस्न सक्दिन,

दुई आत्माको मिलन हो माया प्रेम भन्नु
एक तर्फी माया डोरी बाट्न सक्दिन

च्यातिएको मुटु मैल सिएकै त हो ।
तिम्ले दिदाँ विष पनि पिएकै त हो ।

ढुकढुकी बनी तिम्रो हृदयमा बस्न
तन मन धन मैले दिएकै त हो ।

न खुसीले बाँचे न त आयो काल
बेदनामा जली आफैं जिएकै त हो ।

शुष्कता हुदाँ तिम्रो वाणी वाणीमा
आज माया फलाम झै खिएकै त हो ।

भेऊ पाउन मेरो आत्मा डढाएरै
बाँकी त्यो भस्मावशेष लिएकै त हो ।………दर्पण

आफ्नो तारिफ
आफै नै गर्दो रैछ
ऐनामा हेर्दै ।
वैंषले मातिएर
बान्दरहरू पनि ।।

चिच्याएर नै
यो भन्नै मन लाग्यो
पापी यो मन
आफ्नै खुसी लुटेर
उत्साह मनाउने ।

बगिरहने खोला भइछ्यौ तिमी
सामुमा भने भोला भइछ्यौ तिमी ।

गर्नै के सक्छु तिम्रो इच्छाका अघि
हार मान्नुपर्ने लोला भइछ्यौ तिमी ।

उचालेछौ टाकुरा त्यो
दह्रो रैछ पाखुरा त्यो

भाव तिम्रो मिठो थियो
गरिमाको आकुरा त्यो

(१)

बेचेर जवानी हिड्यौ ।
सहेर बदनामी हिड्यौ ।
पलपल साथ बिताएका
लिएर ईनामी हिड्यौ ।