सात जुनीसम्म तिम्रै हुन पाउ भन्छे मोरीले
अंग २ तिमै हातले छुन आऊ भन्छे मोरीले
तिमी बाहेक अरुको बन्दिन भन्दै गर्छे मरिहत्ते
मुटुमा तिम्रै लागि खाली छ ठाउँ भन्छे मोरीले
कुरा काट्नेलाइ काट्न देउ मुख थुन्न सकिन्न
दुबैमिली अजम्बरी माया लाउ भन्छे मोरीले
निस्थुरो बनि कति दिन तड्पाउछौ मलाइ यहाँ
आजै आई नछुटिने कसम खाऊ भन्छे मोरीले
सात जुनीसम्म तिम्रै हुन पाउ भन्छे मोरीले
अंग २ तिमै हातले छुन आऊ भन्छे मोरीले
बालकुमार
फगामी मगर
देबिस्थान म्याग्दी …………
खोस्नु पर्छ अधिकार मागेर हुन्न अब
सहमतिको माला जप्न लागेर हुन्न अब
गुम्ने हो कि उपलब्धि जोगाउनु छ सबै मिली
संघर्षको मैदानबाट भागेर हुन्न अब
बितिसक्यो चार बर्ष बनेन संबिधान
समयको परिधि नाघेर हुन्न अब
आन्दोलनको ज्वारभाटा नउठाइ हुन्न यहां
शान्तिको रहर मात्र जागेर हुन्न अब
मौलिकतामा खोज्नुपर्छ नेपालको क्रान्तिलाइ
बन्दुकको ट्रीगर मात्र दाबेर हुन्न अब
लुगाजस्तै फेरिने तिम्रो , सम्बन्धको पात्र भा छु ।
केहि दिनत सँगै रमाएँ , अनिफेरि थन्किरा छु ।
लगाउँछै कि तिमिले भनि , तिमिलाई नै तिमिलाई नै पर्खिरहेँ ।
धमिरा पो टोक्क आयो ,अनित मा टाढा गएँ ।
सुगन्ध नि छर्थयै पहिले , अहिले त खै कहाँ गयो ।
फेरि पनि छर्न अउँछै , यहि एउटा आशा रह्यो ।
सुगन्ध नि छर्थयै पहिले , अहिले त खै कहाँ गयो ।
फेरि पनि छर्न अउँछै , यहि एउटा आशा रह्यो ।
कहिले कहाँ के हुने हो जान्नु मैले कसो गरी ?
नसोध है मलाई धोकेवाज यारको कुरा
संघर्षमय उत्तम, जीवन ठानेकी छु ।
जे जे भनोस् भन्न देऊ म सहन्छु
जुनले शितल दिन्नन् अचेल ।।
सोझा साझा निमुखाको धन लुटिएछ
भोक लाग्दा हाली दियौ मुखैभरि चारा
तिमी साँझ जब हेर्छौ जुन पाउछौ
तिम्रो नाम मनले मुटुमा भर्न लाग्यो ।
दिनपछि सधैं यहाँ साँझ पर्ने किन हो बा ?
साधु चोर बनेपछि अरू के चाहियो
तीन चार गोली निलेका निडर छातीको पालो आयो अब