विविध-विधा

स्वार्थभरी मिठा कुरा सुन्न बेस लाग्छ।
 अवस्य नै कुनैदीन मुटुमा ठेस लाग्छ।।

चुसीएर रुपरंग,औ चित्य लोप भए पश्चात,
जिउदो शरीर गलेर बचेको अवशेस लाग्छ।।

असहीय घातको पर्छ यस्तो चोटीलो असर ,
बचाउन दिएको ओखती पनी चरेस लाग्छ।।

दुनीयानै त्यागेर पर्लोक सर्ने दिन गन्दै,
दुख भरीएको जिवन जिउन हरेस लाग्छ।।

सन्दिप आचार्य
नवलपरासी

तारा हैन पहीला जुन झारेर देखाउ।
सम्बन्धमा कुनै एक पल हारेर देखाउ।।

प्रेममा गर्छौ तिमी कल्पना बाहीरका कुरा।।
कुनै एक सपनालाइ खोली तारेर देखाउ।।

जुट्ने,टुट्ने सम्झौता  हुन्छ आफु बीना,
थोरै त्यो संकाको नजर फारेर देखाउ।।

नबुोझेरै हुन्छ गल्ती तिमी स्वतह गरीरहेछौ,
धैर्य रही अन्जानको आरोप  टारेर देखाउ।।

लुटेर भन्दा ग्यान लुटाएर वृद्धी हुन्छ,
कसैको लागी आफ्नै मन मारेर देखाउ।।

सन्दिप आचार्य
नवलपरासी

किन विष पिएँ भनी नसोध भो पिएपछि
निष्ठुरीले मुत्युशैया मनमा जब दिएपछि ।

मन फाटेर हृदय नै छियाछिया भयो मेरो
किन चोट लाउन खोज्छौ, एक्लै मन सिएपछि ।

आफ्नो आँखा आफैँ हेर्ने प्रयास गर्दै छु
खै ! पागलपनको नयाँ वीउ अब छर्दै छु ।

कस्लाई सही कस्लाई गलत, सिद्धान्त र तर्क धेरै
बोक्रेपनलाई पन्छाएरै म शून्यतामा सर्दै छु ।

खोज्दैछु मौवा सरि जिन्दगानी
बन्दैछ हौवा सरि जिन्दगानी

राम्रो छ देख्दा तर भित्र प्वाल
तप्किन्छ गौवा सरि जिन्दगानी

भनेजस्तो क्याम्पस साँच्चै मन्थलीमा पाएकी छु
कलमकापी सहारा लिई पढ्न भनी आएकी छु ।

अन्धकारमा उज्यालोको घामको किरण छाएपछि
सादा जीवन उच्च विचार, यहाँ शिक्षक पाएकी छु ।

(१)
के हुन्थ्यो मान्छे धडकन नभए ?
र अँझ उसमा मुटु र मन नभए ।
यादका सन्तानलाई भूल्यो र कसले ?
यहाँ मदिरा पिउने चलन नभए ।

मुर्खहरू जुटेका छन् बुद्धिमानको के अर्थ भो
निर्धाहरू निर्धा नै छन् बलबानको के अर्थ भो

बाठालाई त प्रजातन्त्र मागी खाने भाँडो भयो
दुखी सधैं दुखी भए बलिदानको के अर्थ भो

हातको मे’न्दी हरिया चुरा तिम्रै लागि हो,
कसम जूनतारा झार्ने कुरा तिम्रै लागि हो ।

जति बचनको तीर हान्दैछौ पागल भनेर,
उसको अनसन उसका ती नारा तिम्रै लागि हो ।

शिरलाई उच्चाउँछ या त घटाउँछ
समयले छिनोफानो गरी बताउँछ

समयको नोकर हुँ र त अधीन छु
हसाउँछ, रुवाउँछ कैले मताउँछ

आफ्नै नाम अगाडि लेखाउन खोज्छन्
आफ्नै हात अगाडि सेकाउन खोज्छन्
कस्तो अचम्म हुँदैछ दुनिया,
लुकाउने चिज पनि देखाउन खोज्छन् ।
– खजुराखुर्द १ बाँके, नेपालगन्ज

गजल

पहाड उठेर आयो उसलाई गाली गर्न ।
मधेश जुटेर आयो उसलाई गाली गर्न ।।

उ बद्मास भई नितान्त स्वार्थी बनिदिँदा,
असिना फुटेर आयो, उसलाई गाली गर्न ।।

जात–धर्मको खोल ओढी भाई फुटाउन खोज्दा,
तारा नि टुटेर आयो उसलाई गाली गर्न ।।

अन्धभक्त भई कालोलाई सेतो भनिदिँदा,
साँढे नि छुटेर आयो उसलाई गाली गर्न ।।

– खजुराखुर्द १ बाँके, नेपालगन्ज

आयौ तिमी उजाड जीवनलाई, रङ्गीन सम्झिएर
सम्हाली राखें मैले पनि जीवन, सङ्गीन सम्झिएर

विवशताको हुरीले छुटाएको छ आज साथ हाम्रो,
अँझै भक्कानिन्छु बिछोडको त्यो, दिन सम्झिएर

कानभरि सुन, भएर के गर्यौ ?
आकासमा जून, भएर के गर्यौ ?

अभाव छ हेर त्यो ज्यानको लागि
तिमीभित्र खुन,भएर के गर्यौ ?

देख्ने छैन तिम्रो लीला, यही चाहन्छु काट मलाई
अन्तिम इच्छा देह त्याग्ने, तिम्रै हातबाट मलाई ।

बोल्छे आज तिम्रै विरुद्ध, औंलाहरूले आवाज गर्छन्
साहस भए निमको वृक्ष, जस्तै गरी छाँट मलाई ।