अनुत्तरित प्रश्न (संस्मरण)
ती दिनहरूमा म भागीभागी हिँड्थेँ । भरसक मान्छेका सामु नपर्नु परे हुन्थ्यो जस्तो लाग्थ्यो । हुनपनि कसले बाँकी राखेनन् मलाई त्यो प्रश्न सोध्नलाई । जस्को मुखमै पनि एउटै प्रश्न हुन्थ्यो “श्यामि! भनन! किन? त्यो घटनाको कारण के थियो ?”
घर, छिमेक, मेलापात, स्कुल, कलेज, जताततै सबै सबैले यतीसम्म हैरान बनाउथेकी कुनैबेला त भाउन्न भएर बान्ता नै होला जस्तो हुन्थ्यो । जस्ले पनोइ त्यही प्रश्न गर्थ्यो जुन प्रश्नको जवाफ म आँफैसँग थिएन । म आँफै अँध्यारो गुफामा थिएँ र खोज्दै थिएँ त्यही प्रश्नको जवाफ तर मलाई थाहा छैन भनेर कसैले पत्याउदैनथिए । कसैले पनि विस्वास गरेनन् । हरेकक्षण म आँफै सुन्यतामा सोधिबस्थेँ “हे भगवान! के हुन सक्थ्यो त्यो घटनाको कारण ?”

भित्र भित्रै धोका दिने वफादारलाई देखेको छु
बाटो हिड्दा फुर्छ मुक्तक, लेख्दिन र गल्ती गर्छु
सुख र शान्ति सम्बृद्धि पाओस्, कामना मेरो नयाँ वर्ष
वास्तविकता अर्कै हुन्छ भावनामा नहराऊ
तिम्रो सामुन्ने गरिबी आई झुक्नेछ एकदिन
गणतन्त्र तिमी आयौ छाना फेरिएन
कतै दशगजा हरायो र कालापानी मिचियो :
श्रीमान् नगर–रक्षक महोदय,
बिना आगो जल्दो रैछ आफ्नै चिता आज
प्रेम माला उन्दै किन भेट्न बोलायौ ?
अजम्बरी माया थियो, टाँढा बनायो कस्ले
एउटा गाउमा धेरै घनि जमिन्दारको सुन्दर परिवार थियो । जमिन्दारले आफूसित भएको हिरा मोती सुन गहना आफ्ना तीन छोरा जेठो माइलो र कान्छोको जिम्मा दिएका थिए ।