विविध-विधा

दू:खको जीवन कर्मले सप्रिन्छ एक दिन
पसिना बनेर कोपीला फक्रिन्छ एक दिन

सम्पती ओईरो लाग्दैमा,घमण्ड गर्छ मान्छे,
सुरिलो रुख नि! फलेर लत्रिन्छ एक दिन

टाढैबाट खाली नजर, जुधाउँछिन उनी
हेर्दा लाज्ले परेली ती, झुकाउँछिन उनी

कति चाह होला मन्मा, बोलुँ बोलुँ भन्ने,
नसकेर होला मात्र, मुस्कुराउँछिन उनी,

१)
सदैव हुने
बलात्कृत यो मन
दिवा सप्नामा ।

२)
बाटो काट्यौ
बिरालाले जस्तो पो
मतलबी भै ।

जलपरी झैँ सौन्दर्य, बोली तिम्रो मधुर
बोली जस्तै हृदय नि, होली तिम्रो मधुर

जसोतसो जिन्दगी यो बित्दै जाँदैछ
समयले उसै गरी निल्दै जाँदैछ

अचम्मैको छ यो हृदयको कोलाज
अनगिन्ती यादहरू खिच्दै जाँदैछ

सम्झनाका लहरहरू छल्किएको धेरै भयो
हृदयको भित्री घाउ बल्किएको धेरै भयो

चाहनाको संसारमा आगो लाग्दा हुरुरुरु
डँढेलोले अभिलाषा सल्किएको धेरै भयो

कहिले शहरमा डुलायौ मलाई
कहिले बगरमा भुलायौ मलाई l

मोहनी लगायौ प्यासी बनायौ
प्रेमको जहरमा झुलायौ मलाई l

पोटिला प्याला चोटिला गजल
सुनायौ बहरमा रुलायौ मलाई l

मेलापात दाउरा घाँस, गर्दै होलिन् आमा ।
ढिकी जाँतो गर्ने पिढीँ, सर्दै होलिन् आमा ।

बर्ष दिनका जोहो गर्न, गाऊँ फन्को मार्दै
दैलो दैलो चहारी माना, भर्दै होलिन् आमा ।

न घरको न घाटको जिन्दगी
न भुईको न खाटको जिन्दगी

भीरको चिण्डो उधो न उभो
न ढाटको न आँटको जिन्दगी

आज पनि उही पुरानै तारिक खेपी धाउँदै छु
पत्र काटी बोलाउदा अदालतमा आउदै छु

हिरासतमा थियो मन धरौटीमा छाड्ने भन्छन
सबुत प्रमाण प्रेम पत्र एकेक गरी पाउँदै छु

जे भन्छु एउटै हामी, भन्छौ यो दिल खुलाएर
खुल्लम खुला आब, डुल्छु यो माया फुलाएर

लुकी छिपी गरेर माया, लाऊ कति दिन सम्म
लाउछु आज सब्कै सामू, छाती यो ठो’काएर

आँशु बग्न दे’की छैन हाँसिरहेकी छु आमा
सम्झिएर घर गाउँ बाँचिरहेकी छु आमा

फकाएर काखमा राखी खेलाउनु भ’को पल
जोगाएर मनभित्र साँचिरहेकी छु आमा

(१)
पिरतीको डोरी अन्तै, बाटी गए नि ।
मलाई छोडी नौ डाँडा, काटी गए नि ।
जुनीभरि मेरो माया सम्झी रुने छौ
मैले दे को गुन्यु चोलो, फाटी गए नि ।

बज्दैन ताली
एक हातले साथी
दोषी नदेखी
नियाल्नु कमजोरी
कहाँ के के मा भयो ।

टुट्ने झिनो आशा मनमा साँचेर अर्थ हुन्न,
साथ छोड्ने भए नाता गाँसेर अर्थ हुन्न

बल्झिरहने पीडा ती मन भित्र लुकाउँदै,
देखावटी फोस्रो हाँसो हाँसेर अर्थ हुन्न

तिमी मेरो फूल हौ
तिर्खा मेट्ने मूल हौ

आँखैभरि छाउने
सपनीको हुल हौ