विविध-विधा

खुशी कै छ गीत गजल, खुशी कै छ कथा पनि
मेरो जस्तै खबर होस् है, साथी तिम्रो त्यता पनि

हाँसेकै छु बाँचेकै छु, खुशीभरि नाचे कै छु
त्यै खुशीमा भुली दिएँ, पीर मर्का ब्यथा पनि
मेरो जस्तै खबर होस् है, साथी तिम्रो त्यता पनि

गाउँ घरको सम्झनाले रुन्छन परदेशबासी
आँसुले नै तकियालाई धुन्छन परदेशबासी

पूरै रात छर्लङ्गिन्छ छट्पट छट्पट गर्दै
विरहले व्याकुल मात्रै हुन्छन परदेशबासी

जीवनका सारा दु:ख र पीडा गनेर हेर्दैछु
आकाशमा छ कि ? धर्तीमा खुशी खनेर हेर्दैछु

नयनले बोल्दा मनका कुरा बुझेन उसले,
थर्थराई ओठ फुकाई धक भनेर हेर्दैछु

१)
अन्धकार ती बस्तीभित्र सौरभ बन्न सकुँ
दरिद्रीमा आफू रित्तिई कौरव बन्न सकुँ
निस्काम हुन्छ सुकाम जहाँ घमन्डले राज गर्छ
यस्तो कर्म गरुँ सबको गौरव बन्न सकुँ ।

ऊराठ लाग्दो जीवन मेरो, हारेको जिन्दगी
कालले पनि बिस्तारै यहाँ, सारेको जिन्दगी

अँध्यारो छायो पीडाले जेली, नबुझ्दै संसार
दैवले पनि मोहनी जालमा, पारेको जिन्दगी

हाँस्नेहरू जस्तो सुकै मारमा पनि हाँस्छन
जीत हैन कैलेकाँही हारमा पनि हाँस्छन

कसैकसैलाई खुसीको पहाड चाहिँदैन
सानोतिनो खुसीको घारमा पनि हाँस्छन

मूर्ति आफैँ कहाँ बोल्छ ! पुजारीकै माग होला
बकुलाको भेषमा त्यहाँ, पक्कै पनि काग होला !

चामल भन्दै पिठो बेच्थ्यो, दुनियाँलाई थाहै छ नि
पिठो भन्दै बेच्छ अचेल, पक्कै त्यो खाक होला !

मोटर गयो गाउँ गाउँ घसेरीलाई चटारै छ
टेबुल बने कुर्सी बने मझेरीलाई चटारै छ

पुर्णिमा त घुम्दै घुम्दै पन्ध्र दिनमा आँउछ्
हजार जुन्किरी माझ अधेरीलाई चटारै छ

असती भिरबाट खसेरै मरोस
दिउसै गोमनले डसेरै मरोस

अलपत्र भए सपना सँगाल्ने आश छैन
डुबेका ईच्छा कसैले निकाल्ने आश छैन

धुरी फाटेर तारा मन्डल देखिन्छ सारा
अरबे कमाइ ले त्यो टाल्ने आश छैन

दल दल मा फसेका छ्न बाबा आमा
परिवार लाई माथी उचाल्ने आश छैन

बन्दकी मा परेका छन कमाई खाने खेत
अझै तम सुक च्यात्न थाल्ने आश छैन

तपाईँको सपना लठिपत्रै भयो आमा
एस्तै भने आफैं लाई पाल्ने आश छैन

तोया नाथ पौडेल
शँखुवाशभा-तामाफोक -८
हाल मरुभुमी को छाती साउदी अरब बाट

बिर्सी गई पापिनीले भन्छ होला उस्ले वहाँ
कसो गरी भन्नु मैले मेरो हालत यस्तो यहाँ

बगाउदै आँशुहरू रोई रोई बसेकी छु
तन मात्र यहाँ तर मन अझै मेरो त्यहाँ

स्वदेशमै जीविका गरेकैमा खुसी छु
सुख दुख दुबै छाक टरेकैमा खुसी छु

कमाउने रहर कसलाई पो हुन्न र?
मेहनत गरी घरमा मानो भरेकैमा खुसी छु

बाध्यताले बिदेसिने दाजुभाइको पीडा सुन्दा
परेदेशतिर जाने इच्छा मरेकैमा खुसी छु

विरहले यो आँशु नि चिसो पानी बनायो
एकान्तमा रुँदै बस्ने यस्तै बानी बनायो

जो डुब्यो त्यो अझै सम्म भाग्न कतै सकेन
लौ न कस्ले माया भन्ने ठूलो खानी बनायो

माया गर्ने धोका दिने लौ न कस्तो खेल यो
दैबले नै यस्तो खेल जानी-जानी बनायो

मैले कहाँ जिन्दगीको साँचो अर्थ मागें र ?
मात्रै भन कस्ले मेरो जिन्दगानी बनायो

यो समय पक्कै पनि मेरो लागि हैन है
नत्र किन रात लाग्ने यो बिहानी बनायो

गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हाल:अबुधाबी युएई

तिम्रै कारणले मन आज भाँडिएको हो
अनियन्त्रित भई एकाएक छाडिएको हो

म त भन्छु अझैपनि केही बिग्रेको छैन
भन्दिउँला नियतिले नै यस्तो पारिएको हो

स्मरणमा अपमानित मनको लाम लागिरहेछ
आज पनि त त्यहिँ आँगनमा घाम लागिरहेछ

कुरा बुझ्न गाह्रो पर्दैन तिम्रो व्यवहारहरू सधैँ
फेरी किन नगरेको गल्ती मेरै नाम लागिरहेछ ?

सफलता पाएको देख्दा,स्वार्थिका आँखा बलेको छ
रिस डाहा गर्नेहरुको ,हेर त मन जलेको छ

परेवाको जोडि जसरि छुट्टिएनौ कहिल्यैपनि
तिमिले दिएको साथले,पिरब्यथा नि ढलेको छ

भाग्य बशमा नभएनि गर्दै गयौ दुख हामिले
अमृत सरि मायाले, ढुकढुक मुटु चलेको छ

धेरै खुट्कीला चढेर हामि अगाडि बढि सकेछौ
खुट्टा तान्ने मान्छेहरुको ,खुट्टा नि आज गलेको छ

अजम्बरी हाम्रो नाता फटाउन खोजि हिड्नेलाई
समाजले तिनिहरुलाई, कालो मोसो दलेको छ