विविध-विधा

दुस्मनी ६ तिम्रो हाम्रो के को सल्ला चल्दो होला
मनै छैन बिबाह को के को हल्ला चल्दो होला

दोबाटोमा भेट हुँदा नबोलेर तर्किने लाई
ठाटियेर हिडिदिदा मन् मा आगो बल्दो होला

सुकिलो त्यो पहिरनमा कहीलेकाहि ह।ट जादा
सम्झियेर के के कुरा भित्र भित्रै गल्दो होला

हराएछु कतैभने खोज्नु मझेरीमा
सधै आउने गर्छु म भेट्न मझेरीमा

हामी सबैको भेट हुने साझा चौतारी यो
तिम्रो पनि केही भए साट्नु मझेरीमा

हजारौँ भेट्नेछौ सिर्जनशील हातहरू
आफ्नो मनको भावना पोख्नु मझेरीमा

बोट सुक्यो तिमी बिना कोपिला नि चिम्रिन्दै छन्
आउ न प्रिया पिरतीको फूल अब गोडिदेउ

भत्केको घर छाएर हेर
प्यासमा खोली धाएर हेर

यसपाला नि दरको चिल्लो खोक्छ्यौ कि त ?
मेरै नाममा तीजको गीत घोक्छ्यौ कि त ?

दशैंआयो खसीबोका ढाल्दैहोलान् गाउँघरतिर
साथिभाइ लिङ्गे पीङ् हाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

सफासुघ्घर भएहोलान् गाउँका सबै बाटाहरु
दिदीबहिनी घर पोत्न थाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

यो साल पनि परदेशबाट छुट्टि नपाउँदा
बाबुआमा पीरले आँसु खसाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

ठूला घरमा पाक्दैहोलान् मीठा मीठा परिकार
गरिबहरु ढिंडो खान थाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

हुनेलाइ दशैं आयो नहुनेलाइ कठै दशा
हर्केहरु गिट्टि बालुवा चाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

आत्माले नै आत्मा यो, जोडी स्वर्ग तरुँला ।
स्वार्थी भो यो दुनियाँ, छोडी स्वर्ग तरुँला ।

मेरो साथ तिमीलाई नि स्वीकार्य भए
आफन्तको नाता पनि, तोडी स्वर्ग तरुँला ।

पाएर तिमीलाई म रमाएको थिएँ
झिकेर यो मुटु सिंगै थमाएको थिएँ

हेर्दा हेर्दै छल्किएर झरी गयो खुशी
बर्षौँदेखि आँखाभरि जमाएको थिएँ

नाम सोध्यो, हाँस्छे मात्रै
गाम सोध्यो, हाँस्छे मात्रै ।।१।।

बेफूर्सदका कुरा गर्छे,
काम सोध्यो, हाँस्छे मात्रै ।।२।।

चोलीसँगै अल्झी आ’को,
खाम सोध्यो, हाँस्छे मात्रै ।।३।।

नशालु आँखा झुल्दै गए
दुई मुटु ती फुल्दै गए ||

गोधूँली साँझ टरेपछि
दुबैले सिमा भुल्दै गए ||

जूनले किरण छरेपछि
बदामे ओठ घुल्दै गए ||

उनी नै अघि सरेपछि
हातहरु शिखर डुल्दै गए ||

सूर्यले प्रभात डाक्नु अघि
चोलीका तुना खुल्दै गए ||

…२४ आश्विन, २०६९, विराटनगर

फूलले बासना घसेपछि
भमरा त्यँही फसेपछि ||

मायाको नशा लागेछ,
गूलाफी काँडाले डसेपछि ||

चोटले अझैं सताउदै छ,
छातीनै छेडी पसेपछि ||

नीरस यात्रा रंगिन्छ कि ?
मनभित्रै उनी बसेपछि ||

कसले भन्छ ? टिप्नै हुन्न,
चन्द्रमा भूँईमै खसेपछि ||

…२७, आश्विन २०६९, विराटनगर

नेताले जे गरे नि लायक हुने रे
चुल्ठे, मुन्द्रे, गजडी नायक हुने रे

साँच्दा साँच्दै कुनै बेला रहरहरू मर्छ
लेख्दा लेख्दै गजल यहाँ बहरहरू मर्छ

सिंच्नु थियो बंजर भूमि हराभरा पार्न
बग्दा बग्दै अनायसै नहरहरू मर्छ

बिज के रोप्यौ आखिर फल त्यही नै फल्दछ
सल्केको झिल्को थप्दछौ घिउ दन्दनी बल्दछ

यस्तो हो आगो न आफ्नो भन्छ न पराई भन्दछ
दन्दनी बल्छ जब त्यो आगो संसारै जल्दछ

छोएर तिम्रो तस्बिर रुनलाई सिक्दैछु
ख्यालठट्टा होईन गम्भिर हुनलाई सिक्दैछु ।

तिमी पो उढ्छ्योउ चरी झै, घरी एता र उता
धर्तीबाटै आकाश छुनलाई सिक्दैछु । ।

(8:48 Am 2012-10-13)

१. सडक छाप
उठाई भयो भुल
चलायो राज्य ।

२. आहा मुस्कान
मरवटको धन
धन्य बिद्रोह ।

३. बादल छायो
मौसमकी परीमा
रिस बर्षियो ।