विविध-विधा

ल्याउँछु म नया बिहानी, हराएको छैन आमा
समस्यासँग जुध्छ छोरो, डराएको छैन आमा

अत्याचारीले नै हामिलाई दबाएको देख्दा पनि
आफूले आफ्नै मन मैले, मराएको छैन आमा

नसालु त्यो हेराइको मातै मीठो छ
सुनु-सुनु लाइर’ने वातै मीठो छ

बेरोजगार बन्नु पर्दा काम खोज्दै हिंडे म
खान नपाई भोकै पर्दा माम खोज्दै हिंडे म

धन सम्पत्ति सबै चिज रहेछ संसारमा
घरको चुलो नबल्दा दाम खोज्दै हिंडे म

अनयास परिचय बदलियो गरिबीले
एकाएक मेटिएको नाम खोज्दै हिंडे म

आजभोलि उन्को न्यानो प्यारो साथ छ
खानलाई ताजा मिठो तातो भात छ

प्रवासमा अभाव थ्यो ममताको
यति गर्छे माया ऐले खातैखात छ

सानो होला मेरो छाती देश अटाउछ ।
फाटेको दौरानै होस भेष झल्काउछ।

थरि थरि सस्कृती छुटा छुट्टै भाषा।
हिमाल,पहाड,तराइ एक बसाउछ।

हिमालको सितल पहाड,तराइ झर्नु पर्छ ।
तराइ को अन्नले हिमाली भोक हराउछ।

मलाइ यति तलाइ त्यति भन्नु छोढेर।
कस्लाइ दुख्यो हात फैलाउ मेल फैलाउछ।

जहा बसे जे गरेनि राष्टियता चाहिन्छ।
नेपालि को छोरो भन बिश्व सेठ डराउछ।

रोचक राई
खुतुम्बु खोटङ
हाल-दक्षिण कोरिया
2013/02/03

तिमीसँग साँचो प्रेम गरे आखिर् के बिराए
लत्यायौ मै वियोगमा परे आखिर् के बिराए

ढुक्ढुकी नै चल्थ्यो तिम्रै नाम्मा मेरो सधैभरि
धोका दियौ आफै झन्डै मरे आखिर् के बिराए

मायाका यी कुरा गर्दा घृणा जाग्यो त्यो मुटुमा
यो मुटु मै मैले दर्द भरे आखिर् के बिराए

तिम्रै प्रीत्मा पागल भै चिच्याउँदै रुदाखेरी
समाजको नजर्बाट झरे आखिर् के बिराए

दायित्व नै भुलि तिम्ले मेरो सप्ना भंग पार्दा
रुदैरुदै सात्समुन्द्र तरे आखिर् के बिराए

उता हेर संविधानका ती ब्यापारी आए
जनताका प्रतिनीधि अत्याचारी आए

मलाई यो सधैँ सधैँ भन्थ्यो जिन्दगी
तिमी साथ भए के के बन्थ्यो जिन्दगी
यसैले त साथ भयौँ दुई धाम जून
बेग्लै भए सधैँ रात रन्थ्यो जिन्दगी

गर्ने विलास, गद्दीमा लेटी,
ती महाराजा, फाल्न लखेटी ।

कुनैका भव्य, महल् र फाँट,
कसैका वास, सडक र पेटी ।

कसेर मुठ्ठी
आफू भेडा भएर
चरन खोज्छौ
स्वार्थमा लिप्त भई
राज्य मेरो मनको ।

अगाध माया दिएको थे, तिमीलाई जहर होइन
खोज्दै हिडे तिमी नभेट्दा, लाग्छ मेरो शहर होइन
एक्लो बनाएर छाडी गयौ मन मेरो तोडेर
प्यालाभरिको सराब, पिउनु मेरो रहर होइन

कालो कोठी ओठै माथि कति सुहाएको
कुरा गर्दा नाना भाँती कति सुहाएको

मन्दिरबाट फर्किएकी निधारमा टिकासँगै
कालो केशमा फूलपाती कति सुहाएको

सोह्रै शृंगार भरिपूर्ण अप्सरा हौ ए मिनाक्षी
मिलेको जिउ टम्म छाती कति सुहाएको

न तिमी रहन्छौ, न म रहन्छु घमण्ड, इर्ष्या नगर प्रिय
परिक्षा दिन आएका हामी भोलिलाई दुःख नभर प्रिय

हाम्रो सपना जल्यो त के भयो शरीर जलेर जान्छ भोलि
यी रमिते माँझ क्षणिक सुख भोगेर तल नझर प्रिय

घुमेका कुरा
बिर्स्यौ हौली तिमीले
ऐले झै लाग्छ ।

कति डुलियो
तिमीसँग साझमा
याद ताजै छ ।

साथीहरू माझ तिम्रो बात कति कति
तिमीलाई थाम्न खोज्ने हात कति कति

पूर्णिमाको जून भई तिमी उदाइछौ
आधी चन्द्र भएको त्यो रात कति कति

भरोसा गरेथेँ ढल्यो आज फेरि
खरानी भएरै बल्यो आज फेरि

दियौ घात धोका कसम बिर्सनाले
विचारेर मष्तक गल्यो आज फेरि

चन्द्र सूर्य हैन तारा उचालेर आए
जनता माझ झुटो नारा उचालेर आए ।।१।।

एउटै काटीले सिङ्गो शरीर जलाउने गर्छु म
सम्झी तिमी आफ्नो कलम चलाउने गर्छु म

नजर त केवल तिमीमा नै दौडिरहेको हुन्छ
तैपनि तिमीसँग आँखा छलाउने गर्छु म