दु:खमा परेथेँ


दु:खमा परेथेँ पाखुरी बजायौ
हाँसेरै रमायौ उत्सबै मनायौ

मेरो के गल्ती थ्यो गरीब हुनुमा
अशक्त ठानेर बेस्सरी सतायौ

अस्ताए हुनेथ्यो दु:खको दासता
गोधुलि साँझमा झुलुक्क उदायौ

मरेर के लान्छौ ? बेरेर कात्रोमा
इमान बेचेर तिमीले के पायौ?

युद्धको सिपाही म लडेरै मर्ने थे
कुर्सीको खेलमा भन काँ’ पठायौ

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *