editor

कवि विप्लव ढकालका प्रतिनीधि कविताहरूको सङ्ग्रह “च्याउको जंगल” कविता कृति २०७१ वैशाख १ गते सोमबार शिल्पी थिएटर, बत्तीसपुतलीमा सार्वजनिक गरियो ।

थिएटरमा कलाकारहरूले च्याउको जंगल माथि अभिनय गरेर देखाएका थिए ।

म नेपाली हुँ मेरो गौरव अनि शान लेख्नुछ
झुक्दिन म बैरी सामू यही अडान लेख्नुछ

बुद्ध, सीता, सगरमाथा, सारा संसारले चिन्दछ
यिनकै कारण हाम्ले पाको सम्मान लेख्नुछ

पच्चीस वर्ष प्राथमिक दरबन्दीमा शिक्षण गरी हाल निवृत्त भएको छु । पेन्सनले घर खर्च पुग्दैन । अन्य आयस्ताको बाटो छैन । बुढेसकालमा के व्यवसाय गरौँ भनेर केही महिना घोत्लिंदा घोत्लिदै बित्यो ।

एक दिन भुल्याएस सम्झें, अब एउटा फ्ल्याट भाडामा लिने र तास खेलाउने दाउ पर्दा कहिले काँहि जुवा पनि खेलाउने । तर मन मानेन । एउटा पबित्र पेशा गरेको गुरु । कसरी त्यो व्यावसाय अपनाउने ? फेरि अर्को मनले भन्यो – मेरो पेशा मात्र त पबित्र थियो ।

म विश्वास गर्दै गए, तिमी शंका गर्दै गयौ
म मलिन भई चुप लागे, तिमी आँखा तर्दै गयौ

नजिकबाट नियाली हेरे, कल्पनामा तिम्रो साथ
सास–रगत ठाने तिमीलाई, तिमी अर्कैको भर पर्दै गयौ

पृथ्वी मैमाथि
हिडिरहेको होस्
मै माथि सपनाहरू देखिरहेको होस् ।

म चुपचाप
पृथ्वीको शान्त मुद्रामा
फैलन सकौं
र मेरो फैलावटमा इर्ष्या, घृणा, अहं म सबै हटेर
पृथ्वीको लागि उन्मुक्ति मात्र होस् ।

मान्छेले यहाँ गलत बनाउन खोज्दैछ
बदनाम मै माथि किन गराउन खोज्दैछ

कलम बोक्ने त्यो हातले यो अभागी माथि
बोकेर हतियारहरू जुरमुराउन खोज्दैछ

जीवन एक तत्व हो। तत्व तत्वबिच द्धान्द्ध भइरहन्छ। प्राण तत्व, प्रकाश तत्व, वायु तत्व, जल तत्व, थल तत्व, ध्वनि तत्व, आकास तत्व नै प्रमुख हुन। यी तत्व-तत्वबिच पनि आपसी मेल र बिमल हुन्छ। धर्ममा तत्वको ठुलो हिसाव रहेको छ। कोही प्राण तत्वको ज्ञाता छन तर कोही आत्मातत्व। आजसम्म कुनै भगवानहरू इस्वर भेटाउन सकेका छैनन। तत्व नै इस्वर बनेको छ सृष्ट्रिमा। यही तत्व नै परमशक्तिशाली छ। रहस्यमय छ। अकल्पीय र ब्यापक छ। मान्छेको दिमागले यी सबै तत्वको अन्बेषण गर्न सक्द्रैन। जस्ले सही उपचार गर्छ उही राम्रो डाक्टर बन्छ। त्यस्तै जस्ले सही ज्ञान दिन्छ उही सच्चा धार्मिक हुन्छ।

“माफ गर्नुहोला सर, स्कुलमा तपाईको गतिबिधिका कारण तपाईलाई स्कुलबाट निकाल्न हामी बाध्य भयौं,” अफिस पस्नै लाग्ने बेला स्कुलका प्रधानाध्यापकले उसलाई ढोका मै रोकी बिदाइ पत्र पो थमाई दियो ।

उ केही नबोली फनक्क फर्केर स्कुलको प्राङगनबाटलुरुलुरु बाहिरिदै थियो ।

वसन्तको जस्तो बहार छाओस यही छ मेरो कामना
आयो फेरि नयाँ वर्ष २०७१ सालको शुभकामना

३६५ दिनको खाली पान्ना भर्नु तिमीले चाहना
फलोस फुलोस तिम्रो जीवन यही छ मेरो कामना

नयाँ वर्षले तिमीमा खुशीयाली आइदिओस
सोच जति सबै कुरा विना बाधा मिली दिओस

पुराना सपनाहरू
स्थगित गरेर सबै
ढल्नुछ यो अन्तिम रात !
क्यालेण्डरले बसाई सार्ने वेला ।

सधै नयाँ भै वगिरहने
हिमाली खोलाको पानीमा
विसर्जित चैत्र मसान्त
चुँडिएका फूलका थुँगासँगै
बगेका हुन वासी सपनाहरू
नफर्कने खोलाहरूझैं ।

वर्षौपछि फर्कदैछु उही गाउँ
जुन गाउँमा मेरा सपना हराएका थिए
अनि भाँचिएका थिए मेरा कलमका निमहरू
बिचरा ! हर्के र मनमायाको अँझै
अत्तो पत्तो छैन अरे
मैले जुन दिन गाउँ छाडेको थिए
त्यही दिन उनीहरूको सम्बन्ध
गाउँलेको नजरमा दोसि ठहरिएको थियो ।

हिमाल देखि चारकोसे झाडीसम्म
अब फेरि डाँफे र मयूर नाच्छ
अढाई करोड नेपालीको
हरेक ढुकढुकीमा नेपाल बाँच्छ

अब समय बदलिसकेको छ
आशाहरूले जन्म लिइसकेको छ
मातृप्रेम प्रीतको झंकार
नेपाली हृदयमा छाइसकेको छ