ks

जिन्दगीको एउटै नाम तिमी भयौ
पवित्र त्यो एउटै धाम तिमी भयौ

भन्नेहरू जे जे भनून्, तिमी देउता
मन पराएँ हजार माझ, तिमी एउटा
जाने मेरो एउटै ठाम तिमी भयौ
पवित्र त्यो एउटै धाम तिमी भयौ

१)
कतै आँशुको रारा ताल छ
कतै रगतको आहाल छ
सान्ति बोकेर फेरि आऊ बुद्ध
मेरो देशको अति बेहाल छ

अप्ठ्यारोलाई पनि रुवाई दिनुछ
उनीलाई मेरो याद सुनाई दिनुछ

जो जो छन् आत्महत्या गर्नेहरू यहाँ
सबैलाई जिउने कला सिकाई दिनुछ

१. आकर्षण
फलामको हातले
स्पर्श नगर फूललाई
जीवनकै पीडागित बन्ला
एकपटक टाँसिएपछि
फुत्कन सक्दैन तिम्रो हात
चुम्बकरुपी फूलबाट ।

अन्तत मायागर्ने मान्छे, चिन्छौ एकदिन ।
जीवनका हरघडीमा साथ, दिन्छौ एकदिन ।

घृणित तिम्रो विचारदेखि, कोसौ टाढा छु
पिसाचुसँगै भौतारिदै, हिड्छौ एकदिन ।

शुभेच्छुक मित्र, बन्धुबान्धवहरू !

गुड मर्निङ्ग/नमस्ते/अभिवादन/लालसलाम !

सर्वप्रथम त जन्म दिनको शुभकामना दिने र शुभेच्छा प्रकट गर्ने सबै अग्रज, अनुज र सहकर्मी मित्र बन्धु बान्धवहरूमा हृदयदेखि नै आभार प्रकट गर्दै हार्दिक धन्यवाद भन्दछु । त्यस पछि भने मेरो यस जन्म दिनले ल्याएको मेरो जीवनको अर्को खुट्किलोको वारेमा मनमा लागेका कुराहरू ओछ्याउन खोज्दै छु । शुभेच्छुकहरूका समूहमा कुरा गर्न पाउनु पनि सौभाग्य नै हो । त्यसकै भरमग्घुर उपयोग गदै आज धेरै दिनदेखि मनमा गडेर बसेको ध्वाँसो हटाउने प्रयास गर्दै छु । यसबाट मर्का परेको वा चित्त कुडिएको अवस्था वोध गर्नुभएमा दश औंला जोड्नुको विकल्प मसँग छैन । बेर नगरिकन आजको अनुभूति सुनाउँदै छु ।

यता माया टुटाएर पराईसँग जोड्यौ आखिर
नचाहँदा नचाहँदै सम्बन्धलाई तोड्यौ आखिर

अन्तिम चोटि भेट्छु भन्दै पारिबाट आउदै थिएँ
वारि हुदै बेसीबाटै आउने बाटो मोड्यौ आखिर

आज तिम्रो बियोगमा छट्पटिदै भुइमा लड्दा
सिउदोमा एक धर्को सिन्दुरले कोर्यौ आखिर

परिचय

लक्ष्मीदत्त ‘सत्यप्रेमी’कोजन्म २०२९साल आश्विन २० गते आमचौरा -५, तल्लो स्वराड, सैलोडा, बैतडीमा बुबा रामदत्त भट्ट र आमा स्व. रत्नादेवी भट्टका पुत्ररत्नको रूपमा भएको थियो । हाल उहाँ चाँदनी -५, विष्णुनगर, कञ्चनपुरमा स्थायीरूपमा बसोबास गर्नुहुन्छ ।

वहाँको ‘हाम्रो कर्तव्य र गन्तव्य’ (खण्डकाव्य, २०६३), चाँदनीको व्यथा (गजल सङ्ग्रह,२०६८), प्रकाशन भैसकेको छ । यो शोक काव्य उनको तेस्रो कृति हो । यसको प्रकाशन पल्लव साहित्य प्रतिष्ठानले गरेको छ र यस कृतिलाई www.pallwa.com.npमा पढ्न पाउने व्यवस्था पनि मिलाइएको छ ।

आफ्नै पाउले टेक्न सिकौं, स्वविवेकले चलौं हामी
बाहिरी सहारा चाहिन्न भो, आफै दियो बालौं हामी

सबै अर्ती दिने हुन्छन हाम्रो ईज्जत टेकी यहाँ
धावा बोल्छन् मौका मिल्दा, निरिह हामी देखि यहाँ
गरौं साहस देशको खातिर, ढल्नुपरे ढलौं हामी
बाहिरी सहारा चाहिन्न भो, आफै दियो बालौं हामी

दिन रातै दस नङ्ग्रा खियाउन गाह्रो हुन्छ
पटक पटक मरेकालाई जीयाउन गाह्रो हुन्छ

भोक र रोगले सताएर पिल्सेकाछन् देशै भरि
सरकारलाई जीवनजल नि पियाउन गाह्रो हुन्छ

समय र नियतिको दास भएछु
मरेर नि जिउँदो लास भएछु
हिजो जसलाई धेरै माया र विश्वास गरे
आज उसैबाट विश्वास घात भएछु

“कृष्णका बा भकारीबाट धान निकाली दिनुस् है ! आज राम्रा घाम लागेका छन्,” भन्दै मिठुले आँगनमा सुकुल बिछयाउन थाल्छिन् ।

जयप्रसाद भकारीमा पुग्नासाथ चिच्याउँदै बोलाउँछन्, “ए कृष्णेकी आमा झट्टै यता आइज त !”

चर्को स्वरले आफूलाई बोलाएको सुनेपछि मिठु पनि अत्तालिंदै भकारी राखेको कोठामा पुग्छिन् । “हैन किन यसरी कराउनुभएको ? के भयो ?”

मान्छेसँगै डराउँछ मान्छे
बेहोसीमै कराउँछ मान्छे

हुने नहुने सबै कुरा लगाई
आपसमा लडाउँछ मान्छे

धन्य प्रभु तिमी, सबै सामु बचाउदै छौ
बुबा आमा भाइ, सबै सामु नचाउदै छौ

भुलेर नि सधै जसो, आगनीमा डुले म
प्रेम रोगी ठान्दै, सबै सामु जचाउदै छौ

आरथर डाँडाखर्क –९ काउले पर्वतमा, पिता भवानीप्रसाद शर्मा र माता रञ्जतादेवी शर्माका सुपुत्र डी. आर. शर्मा (प्रचलित नाम डिल्लिराम शर्मा) को जन्म २०२३/१०/१९मा भएको थियो । डी आर शर्माको पहाडको झर्ना पहिलो कृति २०६७/७/१५मा सायद उहाँसँग कुश्मा पर्वतमा भेट भएको बेला मेरो हातमा परेको थियो । पढ्ने काम त तत्कालै भएको थियो तर यसमा विवेचना गर्ने काम भने आज मात्रै थालनी गरेको छु, । डी आर शर्माले साहित्यकार इन्द्रकुमार विकल्पलाई साहित्यिक गुरू मानेर साहित्यको थालनी गर्दै, पर्वत, बाग्लुङ्ग र कास्कीका साहित्यकारहरूको साहित्यिक गतिविधिमा प्रभावित भएर आठ महिनामै यो कृति पर्वत साहित्य संगमबाट प्रकाशन गर्न सफल हुनु भएकोमा, उहाँ धन्यवादको पात्र हुनुहुन्छ ।

आफ्नै देशका व्यथाहरू सुनिदिने कोही छौ कि ?
च्यातिएको हृदयलाई तुनिदिने कोही छौ कि ?

अन्याय र अत्याचारले ढाकेको छ जताततै
कुकर्मका बाटाहरू थुनिदिने कोही छौ कि ?