सपना बोकेरै दौडाएँ जिन्दगी
कल्पनामा सजाएरै फसाएँ जिन्दगी
के गर्ने बेकार झैं लाग्छ अब त
यो बाध्यताको आफ्नै जिन्दगी
दुःखमा पिल्साएरै बिताएँ जिन्दगी
भावनामै उडाएर लडाएँ जिन्दगी
के गर्ने बेकार झैं लाग्छ अब त
यो बाध्यताको आफ्नै जिन्दगी
आशामा डुबाएरै पर्खाएँ जिन्दगी
सोचमा अल्झाएरै रुवाएँ जिन्दगी
के गर्ने बेकार झैं लाग्छ अब त
यो बाध्यताको आफ्नै जिन्दगी
सोचेर पनि सकिन्न यो जिन्दगी
बाध्यता मै कटाएँ यो जिन्दगी
के गर्ने बेकार झैं लाग्छ अब त
यो बाध्यताको आफ्नै जिन्दगी
प्रजेश राई
ईटहरी—०४, सुनसरी
हाल— दोहा, कतार