मर्ने मरे घाइते भई कोही ज्यूदै मरे यहा
तिनैको रक्त-धाराले धर्ती रक्ताम्य भो यहा
तिनै बन्दुक भई पड्की राजतन्त्र ढल्यो यहा
तिनैको रक्त सिञ्चेर गणतन्त्र फल्यो यहा ।
तिनै सहिदको रक्त खादैछौ गास-गासमा
तिनै सपूतको रक्त फेर्दैछौ सास-सासमा
हाम्रो नसामा बग्दैछ तिनैको रक्तको नदी
हाम्रो धड्कन चल्दैछ, चल्दैछ मुटु-ढुकढुकी ।
मरेर बाच्न खोज्नेको जिन्दगी बलिदान भो
बाचेको जिन्दगी निम्ति त्यही नै वरदान भो
खै कुन्नि किन मर्नेका आफन्त निम्ति पाप भो
जिन्दगी बलिवेदीमा चढेको अभिशाप भो ?
सहिद निम्ति के हुन्छ ? यौटा शालिक बन्दछ
त्यही शालिक धिक्कारी चराको चर्पी बन्दछ
पैराई फूलको माला मान्छे मालिक बन्दछ
त्यही मालिक-रक्षामा मार्ने कातिल बच्दछ
सहिदगेटको माथि मार्ने मालिक बस्दछ
सहिद शिरमा विष्टा त्यही कातिल गर्दछ
कस्तो विडम्बना हत्या ! यो कस्तो व्यतिरेकहो ?
वर्षौ भजाउने राष्ट्र बैङ्कको चेक मात्र हो ?
-चिडियाखोलो, बुटवल