बिहेबारी कुरा चल्दा डराऊँथ्यौ जवानीमा
चियाई रुप ऐनामा हराऊँथ्यो जवानीमा ।
लजाएरै उँडिदिन्थे निशानी वैँशको तिम्रो
कतै जिस्क्याउँदा रोई कराउँथ्यौ जवानीमा ।
फकाई भावमा बग्दै नयाँ साथीहरू बीच
नबन्ने काम झन् फत्ते गराउँथ्यौ जवानीमा ।
पिलाई प्रीतको प्याला घुमायौ लेक-बेशीमा
जमाना त्यो थियो तिम्रै रमाउँथ्यौ जवानीमा ।
अहा ! मेरी पृया भन्दै दिवाना भै रमाएका
सुवेदीका दिलैमा प्यास् भराउँथ्यौ जवानीमा ।
विधाता छन्द बहरे हजज मुसम्मन सालिम १६ अक्षर
य.र.त.म.य.गु .ऽऽऽ॥ऽऽऽ॥ऽऽऽ॥ऽऽऽ मफाईलुन् × ४ रुक्नमा
रत्ननगर- १३ जयमङगला चितवन ।