शान्ति छरेको देशमा

साथी सोध्छ घर कहाँ कसले के गरेको देशमा?
मैले भन्छु बुद्धले हिँजो शान्ति छरेको देशमा।।
 
सुस्ता टिष्टा काली सम्झी रुन्छौं हामी आज पनि,
मै हुँ जेठो छोरो भनी आमालाई नै हरेको देशमा।
 
मिल्नु पर्थ्यो सबै परिवार घरको ईज्जत राख्नलाई,
खुसी दिन्छु आमा भनी दाइभाइ लरेको देशमा।
 
चल्दैछ हुरी जोडले अझ समाली राख्ने छोरा छैन्न्,
छुट्टिने होकी बुद्धसँग सगरमाथा डरेको देशमा।
 
सम्झाए उनी पुस्तौं पुस्ता तर अझ कोही सुन्दैन,
रिसाई हामीसँग आज बुद्ध अन्तै सरेको देशमा।
 
निरास हुदै भन्छ साथी ब्युँझनु पर्यो निद्राबाट,
समय अझै घर्केको छैन सुर्य ग्रहण परेको देशमा।