बिहे भा सी थाहा पाउँछ्यौ

अनुनय मेरो ब्यर्थ सधैँ
कानमा के वतास लाउँथ्यौ ?
तिमीलाई नी पर्छ सानु
बिहे भा सी थाहा पाउँछ्यौ ।।

यत्तीकै बरु आनन्द छ
सधैँ भरी खुसी मनाउ
शंकाको कुनै गुन्जायस हुन्न
जती–पनि साथी संगी बनाउ ।।
जहाँ बोलायो त्यहाँ आउने
(बिहे) पछि त्यसरी कहाँ आउँछ्यौ
तिमीलाई नी पर्छ सानु
बिहे भा सी थाहा पाउँछ्यौ ।।

भन्थ्यौ सधैं यस्तै हो म त
अब त बिहे हुने भाको सुन्छु
हेरौंला है त ! त्यो बेला सानु
नमरे म पनि यतै हुन्छु ।।
मनोमानी चल्दैन आफ्नो
जब कसैको सिन्दुर लाउँछ्यौ
भने झैँ सजिलो हुन्छ हुन्न
बिहे भा सी थाहा पाउँछ्यौ ।।

अनुनय मेरो ब्यर्थ सधैँ
कानमा के वतास लाउँथ्यौ ?
तिमीलाई नी पर्छ सानु
बिहे भा सी थाहा पाउँछ्यौ ।।
पुस्कल पौडेल (–––प्रतिक)