जाली माया लाउनु रैछ चिनो रुमाल जाली दियौ
चोखो माया लाउँदै थिएँ प्रेमी पागल गाली दियौ ।
नयनमा बग्ने आँशु नूनिला छन् भन्थ्यौ हजुर
परेलीका गाजल पनि पखालेर फाली दियौ ।
दिलमा मेरो कहिँ छैन मन काट्ने कैची हजुर
झुल्के घाम भई आउँदा बादल भन्दै भागी दियौ ।
ताने सुरमा मैले श्वर गाउने पालो तिम्रो हजुर
मिलाउदैथेँ स्वरमा स्वर मुख ठप्प टाली दियौ ।
२०६३।६।१७ विराटनगर नेपाल ।