कसम टुटे मरेसरि कसको लागे पर्यो जिउन

झस्केर म आजफेरी तिम्रो नाम जप्छु किन
वियोगले जल्यो मन सुकेको खर थप्छु किन
बिहोस मा बाच्न देउ बरु देउ बिष पिउन
कसम टुटे मरेसरि कसको लागे पर्यो जिउन

पलपल तड्पी बाच्नुभन्दा बन्द भए हुन्थ्यो सास
उनी सुखी भए पुग्छ मलाइ खुसि के को आस
न त सक्छु अब फेरी आफ्नो घाउ आफै सिउन
कसम टुट्यो मरेसरि कसको लागि पर्यो जिउन

मा रोएको सुनीसुनी छाद्केपरी हासिदियौ
हसिहासी जिबन नासी अकाल मा फासी दियेऔ
हास तिमि खित छोडी छाडिदेउ आसु पिउन
कसम टुट्यो मरेसरि कसको लागि पर्यो जिउन

मनोज काफ्ले “मनसुन’
हाल: कुवैत