आफ्नै कथा,आफ्नै ब्यथा!

आकासको न्यानो घामलाई बादलले छेकिदियो।
खुशी बाँट्ने मेरो सपना बिपनाले टेकिदियो।।

बिपनामा सब्-थोक भए देख्नु किन सपनी।
यस्तै कुरा मनमा सोच्दै बाँचिरैछु म पनि ।।

क्षितिजमा बादल् हेर्छु घाम्को मुस्कान् देख्छु भनी।
कोर्दै फाल्छु पानाहरु आफ्नै कथा लेख्छु भनी।।

देउरालीमा पाती चढाई भाकल् गरी पुजें मैले ।
बिश्वासमा संसार अड्छ भन्ने कुरो बुझें मैले ।।

साँझ पख घाम डुब्छ गोधुलीको लाली पोख्दै ।
त्यस्तै मेरो सास डुब्ला एकदिन् त्यहि घाम जस्तै ।।

पारी गाँउमा भाले बास्यो बिहानीको मौनता चिर्दै ।
यस्तै भाव पोख्न आएँ मझेरीमा घुम्दै-फिर्दै ।।

किरण टी लिम्बु
इटहरी,सुनसरी
हाल: ग्रेश ,एसेक्स
लन्डन