शिशिरको घुम्टो खोली, खुलेकी छे ऊ
सोह्र बर्षे जवानीले, फुलेकी छे ऊ
समयै हो कस्तुरी झैं, बिना खोज्दा खोज्दै
मेचीदेखि कालीसम्म, डुलेकी छे ऊ
हाँगा-हाँगा वनभरि, बैश फुलाउँदै
उमंगको शिखरमा, चुलेकी छे ऊ
हरियाली लह-लह, केश फिंजाएर
हृदयको बगैचामा, डुलेकी छे ऊ
बसन्त हो, ऊ मेरी, मेरै साथ बसी
चैत-बैशाख धर्तीमा, भुलेकी छे ऊ
