Skip to content

बैशालु यो हावा आयो

  • by


बैशालु यो हावा आयो, छाती कस्यो मेरो
थाहै नपाई दिलमा, कोही पस्यो मेरो

त्यहीं जन्मे, हुर्के, बढेँ, बैश चढेपछि
यही माटोसँग गाढा, प्रेम बस्यो मेरो

कुम्भकर्ण प्रात हाँस्छे, सेता दाँत खोली
तिम्रो यही मुस्कानमा, ज्यान फस्यो मेरो

जहाँ मेरा पुर्खाहरू, भूमि पुज्दै बाँचे
त्यहीं सीमे, भुमेमा, जीवन रस्यो मेरो

जान्छु भन्यौ जाऊ भनेँ, हाँस्तै पठाएथेँ
अलि पर पुगेपछि, आँशु खस्यो मेरो

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *