सुन्छु म कता कता तिमी माया मलाई धेरै गर्छौ अरे

सुन्छु म कता कता तिमी माया मलाई धेरै गर्छौ अरे
बिहानीको सूर्यलाई किरण सम्झी पूजा सधै गर्छौ अरे

उजाड, उदास निधरीलाई सम्झी मेरै नाम भर्छौ अरे
साँझमा याद मेरो धेरै आई ज्योति पनि बाल्छौ अरे
सुन्छु म कता कता तिमी माया मलाई धेरै गर्छौ अरे

दिन रात नभनी मेरो नाम लिदै सधैँ रुने गर्छौ अरे
पलपल मलाई सम्झी घरी घरी पागल पनि हुन्छौ अरे

उनी बिना मर्छु भन्दै तिमी सधै तर्क यही गर्छौ अरे
भेट हुने मिठो आशमा सधै तिमी बेँसी पनि झर्छौ अरे
सुन्छु म कता कता तिमी माया मलाई धेरै गर्छौ अरे

किरण के सी “अनुराग”
दहथुम–५, स्याङ्गजा
नेपाल