अप्ठ्याराको खाँचो हुन्न भीरबाट लड्नेलाई
चोटहरूको के कुरा र अचानामै अड्नेलाई ।
बस्दा भुइँले डसेको छ हिँड्दा पाउ फसेको छ
लाभा छर्ने ज्वालामुखी यो छातीमै पसेको छ
पोलाइको खाँचो हुन्न आगोसित डढ्नेलाई
चोटहरूको के कुरा र अचानामै अड्नेलाई ।
खस्छ आकाश आँखाभरि दुख्छ सधैँ ठाउँसरी
बाहिर हेर्दा बाँच्नुपर्छ भित्र आफैँ मरीमरी
डुबाइको खाँचो हुन्न पहिरोसित बग्नेलाई
चोटहरूको के कुरा र अचानामै अड्नेलाई ।
मधुपर्क २०६८ मंसीर