धुजा–धुजा भए पनि, बटुलेर टाले जिन्दगीलाई
बिन्ती कति गर्नु अझै, बेकम्मा साले जिन्दगीलाई ।।
हन्डर झेल्यो कति–कति, ठक्कर खाँदानी चेतेन
रीस उठ्यो जानी–जानी, भड्खालोमा हाले जिन्दगीलाई
बिन्ती कति गर्नु अझै, बेकम्मा साले जिन्दगीलाई ।।
खोकी गयो रुघा आयो, रुघा गयो फेरी जरो आयो
यस्तो लाग्छ किन–किन, रोगै रोग पाले जिन्दगीलाई
बिन्ती कति गर्नु अझै, बेकम्मा साले जिन्दगीलाई ।।
पुस्कल पौडेल (–––प्रतिक)