जोड्न गाह्रो हुँदो रैछ, च्यातिएका छातीहरू
कति आफ्ना – कति पराई, भेटेँ धेरै साथीहरू ।।
स्वार्थ हेरी-हेरीकन, मित्रताको नाता जोड्ने
स्वार्थ पुरा हुँदैगए, एक-एक गरी नाता तोड्ने ।।
ढल्छन् आखिर मानो बिना, भरिएका पाथीहरू
कति आफ्ना – कति पराई, भेटेँ धेरै साथीहरू ।।
प्रेम गर्नेहरू उस्तै, रुखमानी प्रेम खोप्ने
अघि हाँसे जस्तो गरी, पछि ढाडमा छुरा रोप्ने ।।
भेटे जती सबै निक्ले, धोकेबाज घातीहरू
कति आफ्ना – कति पराई भेटेँ धेरै साथीहरू ।।
जोड्न गाह्रो हुँदो रैछ, च्यातिएका छातीहरू
कति आफ्ना – कति पराई, भेटेँ धेरै साथीहरू ।।
पुस्कल पौडेल (—प्रतिक)