भाबना
बाँचौँला सुखको सास फेरी, दुःख ब्यथा लुकाई आउ
तगारो केही नहोस् कहिल्यै, बन्धन सारा फुकाई आउ ।।
थाहा छ तिमी मेरो लागी, दुःखमा पनि हाँसी दिन्छौ
मेरो भागको पिडा समेटी, आँशु पिएरै बाँची दिन्छौ ।।
आउ तिमी बरु पछि नै, आँशुको मुल्य चुकाई आउ
तगारो केही नहोस् कहिल्यै, बन्धन सारा फुकाई आउ ।।
पिडै–पिडामा डुबेर सधैँ, रुनु मात्रै जीवन हैन
माँतिन्छ मान्छे हाँसोले अझै, हाँस्नु पनि जीवन हैन ।।
हाँस्ने अपेक्षा राखि बरु, गहमै आँशु सुकाइ आउ
तगारो केही नहोस् कहिल्यै, बन्धन सारा फुकाई आउ ।।
बाँचौँला सुखको सास फेरी, दुःख ब्यथा लुकाई आउ
तगारो केही नहोस् कहिल्यै, बन्धन सारा फुकाई आउ ।।
पुस्कल पौडेल(–––प्रतिक)