मन मनै आएकोछु मता तिमी नेर प्रिय
नपत्याए प्रेमी आँखा उघारेर हेर प्रिय
भेट् नहुदा माया हाम्रो कमी हुन्छ नसम्झनु
सम्झेकी छौ भने पनी सोचाइ त्यो फेर प्रिय
उमंगको उपाहार दिदै मैले सानु भन्दा
कति खुशी हुन्छौ होला तिमी त्यति खेर प्रिय
मिलन् हाम्रो भए पछि बिछोड् हुने छैन कैलै
जूनी जूनी संगै बस्छु मायै माया देर प्रिय
फर्किदैछु चाडै अब तिमी सँग रमाउन
यो “प्रेमको”उपाहार हासो खुशी लेर प्रिय
प्रेम प्रसाद भट्टराई
बुइपा – ८ खोटाङ
हाल – दोहा कतार