जन्मेदेखि आजसम्म घात मात्र दियौ जीवन
चारैतिर आन्धकारको, रात मात्र दियौ जीवन,
हाँसो खुशी बटुलेर जिउने आशा गर्दै थिए
पीडासँगै वेदनाको खात मात्र दियौ जीवन,
मिठा-मिठा सपनाहरू हृदयमा सजाको थे
पाइलैपिच्छे ठोक्कर अनि लातमात्र दियौ जीवन,
जब जब पहिलाहरूलेसहारा को साथ् खोज्यो
अबाकीलाई दु:खदायी हात मात्र दियौ जीवन,
उजाड यो जिन्दगीमा सुबास केही छ्रर्छु भन्दा
बाँचुन्जेल आँशुको त्यो बर्सात मात्र दियौ जीवन,
डिल्ली प्रसाद खराल “घायल ”
बीरेन्द्रनगर चितवन,
हाल : मरुभूमिको छाती दुबई