जन्डिसले खाएको
पहेलो घाम
तीनजुरे देउरालीमा
आत्महत्या गरेपछि
-कति खुशी गुम्यो होला ?
-कति दुख लुक्यो होला ?
-कति हर्ष मैलायो होला ?
त्यो अन्धकारमा
उभारविहीन
हर्ष न विस्मातको ।
फालेलुङले पून जन्माएपछि
अलैचीको पातमा
आँशुको मोती नओभाउँदै
आएको छ नयाँ दिन
मुस्कुराउँदै ।
उही चोकेमा
फेरिएको छ नयाँ क्यालेडर
पुरानै योजनामा
फेरिएको छ आवरण ।
समिक्षा गर्नु छ अब
वध्धु बन्नुको रहस्य
आउने हरेक शिशिर र वसन्तमा
पहिचान गर्नु छ तिलष्मी रूप
नाप्नु छ तिम्रो उचाइ
चापको फूलबाट ।
सुन्दर अल्पभाषी
.
.