“तिमीलाई…”

भान्छाघर पस्दा भात पाक्ने बेला छड्किदा सम्झिए
तातेको तेलमा मेथीं र ज्वाँनो पड्किदा सम्झिएँ

रहेनछ आलु रहेनछ प्याज पकाउने के आज
भनेर सोच्दै सबैको अभाब खड्किंदा सम्झिएँ

भोको छ पेट खानु नै पर्ने यो कस्तो बाध्यता
त्यो निस्तो गास घांटिमा गई अडकिंदा सम्झिएँ

सुखैमा राख्छु भनेको थियो पत्याईन “अनु”लाई
मात्तेर आ’को लोग्नेले रिसमा कडकिंदा सम्झिएँ

भान्छाघर पस्दा भात पाक्ने बेला छड्किदा सम्झिएँ
तातेको तेलमा मेथीं र ज्वाँनो पड्किदा सम्झिएँ

www.myanubhav.wordpress.com