Skip to content



लाली ओठमा लाएको सम्झन्छु धाएको
देउरालीमा गएर सँगै बाचा खाएको
भुल्यौ कि
अर्कैसँग जीवन घोल्यौ कि।


मायालुको यादले सताउछ दिनदिन
भेट हुँदा मलाई भन्ने हो कि चिन्दिन
गोरीले
गालै पार्ने होकी मोरीले।


उसकै पिरले सुकेर गयो जीवन
खडेरीको भटमास झैँ भयो यौबन
मानिन
उस्लाई माया गर्न जानिन।

तीर्थ “यात्री”पौडेल
लखनपुर ३,झापा ,नेपाल
हाल:बहराइन
२०६७/६/१६/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *